Van de films van Lucas Belvaux steek je altijd iets op. Chez nous ontmaskerde een extreemrechtse partij, 38 témoins de lafheid van omstanders die een moord laten gebeuren... Geen onderwerp is hem te complex of gevoelig. In zijn nieuwe film trekt de verfranste Belg zich...

Van de films van Lucas Belvaux steek je altijd iets op. Chez nous ontmaskerde een extreemrechtse partij, 38 témoins de lafheid van omstanders die een moord laten gebeuren... Geen onderwerp is hem te complex of gevoelig. In zijn nieuwe film trekt de verfranste Belg zich het lot aan van de jonge soldaten die in 1962 zwaar getraumatiseerd terugkeerden van de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog maar daar nooit over hebben willen en mogen spreken. Een deel van Frankrijk spuwde hen uit als oorlogsmisdadigers, de andere helft wilde vooral niet herinnerd worden aan de smadelijke, vuile oorlog. Veertig jaar later blijkt veteraan Rabut (Jean-Pierre Darroussin) erin geslaagd een redelijk normaal leven uit te bouwen. Bernard, zijn neef met de veelzeggende bijnaam Feu-de-Bois, is daarentegen afgegleden in weerzin, racisme en geweld. Filmster Gérard Depardieu leende zijn massiviteit aan die monsterlijke figuur. De flashbacks linken heden en verleden, en het kleine verhaal moet het grote vertellen. De Franse leerkrachten hebben er zo dankbaar didactisch materiaal bij voor hun lessen geschiedenis, maar dat uitleggerige (ook in de dialogen) is meteen ook de zwakte van deze degelijke, stilistisch onopvallend adaptatie van een roman van Laurent Mauvignier.