1 Wist je al dat je thema actueel zou worden toen je aan Kent State begon?
...

1 Wist je al dat je thema actueel zou worden toen je aan Kent State begon? Derf Backderf: Jazeker. Vier jaar geleden vond ik al dat de Verenigde Staten erg begonnen te lijken op die van 1970. Toen was er ook die groter wordende kloof tussen links en rechts en het hardhandige overheidsoptreden, toen onder president Nixon, wat uiteindelijk tot het drama van Kent State heeft geleid. Trump en zijn zotten passen net als Nixon illegale tactieken toe. Ze demoniseren iedereen die anders denkt. Natuurlijk had ik niet verwacht dat Kent State zó actueel zou worden. Ik zag mijn boek oorspronkelijk als een waarschuwing voor een mogelijke toekomst. De voorbije maanden zag ik de voorspelling van mijn boek gewoon bewaarheid worden. Ik vind het een mirakel dat we afgelopen zomer geen nieuw drama als Kent State hebben gehad. Tijdens de Black Lives Matter-protesten vreesde ik elke dag dat iemand het vuur zou openen op de demonstranten en dat er tientallen doden zouden vallen. In veel opzichten was 1970 wel nog erger. De CIA en de FBI vermoordden toen zonder blikken of blozen politieke tegenstanders. Nixon was eigenlijk zoals Trump, maar dan een intelligente versie. 2 De schietpartij heb je confronterend in beeld gebracht. Was dat een overdachte keuze? Backderf: Ja, want de gruwel ervan moest duidelijk worden voor de lezer, zoals in een schilderij van Goya. In 1970 waren er veel Amerikanen die vonden dat al die demonstranten maar afgeschoten moesten worden. Vooral in de huidige context van Black Lives Matter wilde ik tonen hoe het eruitziet als er op demonstranten geschoten wordt. Ik was wel een beetje bang voor de reactie van de nabestaanden. Gelukkig hoorde ik dat de zus van slachtoffer Sandy Scheuer het goed vond dat de scène zo gruwelijk is. Ik moest het volgens haar tonen zoals het gebeurd was en niets verbloemen, zodat de mensen ervan kunnen leren. 3 Waarom zit er na al die tijd zo veel boosheid in het boek? Backderf: Onder andere omdat niemand ooit gestraft is voor de schietpartij. Dat is toch een karikatuur van gerechtigheid. Alles is toegedekt, geen van de leden van de National Guard is ooit aansprakelijk gesteld. Veel politici en schutters zijn ondertussen overleden of heel oud, maar dat is geen excuus. Ik wil nog altijd gerechtigheid en ik ben niet de enige. Ik voel me ook emotioneel verbonden met het onderwerp, omdat het bijna voor mijn deur gebeurde. Kent State is een uurtje rijden van waar ik nu woon en amper twintig minuten van waar ik opgegroeid ben. De schietpartij zit dus in mijn genen.