Als reportagemaker zeggen dat je iets wilt doen in de stijl van Louis Theroux is als beweren dat je de nieuwe The Sopranos hebt geschreven: je kunt alleen maar verliezen. Wat je ook vindt van de eeuwig verbaasde Brit - en niet alles wat hij in het verleden gemaakt heeft, was even goed - zijn stijl is een huismerk geworden, een idioom dat al heel vaak is nageaapt maar nog nooit geëvenaard.
...

Als reportagemaker zeggen dat je iets wilt doen in de stijl van Louis Theroux is als beweren dat je de nieuwe The Sopranos hebt geschreven: je kunt alleen maar verliezen. Wat je ook vindt van de eeuwig verbaasde Brit - en niet alles wat hij in het verleden gemaakt heeft, was even goed - zijn stijl is een huismerk geworden, een idioom dat al heel vaak is nageaapt maar nog nooit geëvenaard. Dat oorlogsverslaggever en cameraman Daniel Demoustier voor de start van het reportagemagazine Demoustier de lat zo hoog legde, leek dus niet slim, en de eerste aflevering leverde alleen maar het bewijs voor die stelling. Demoustier dompelde zich onder in de wereld van het pokeren, zowel online als in de echte wereld, en ontmoette enkele Vlamingen die hun brood proberen te verdienen met die sport. Al ruikt de term 'onderdompelen' te veel naar de handelswijze van Theroux, die zich in zijn reportages gedraagt als een ontdekkingsreiziger op onbekend terrein. Demoustier was veeleer een toerist tijdens een all-invakantie, die netjes de voor hem uitgestippelde routes volgt en meegaat op alle excursies die op de planning staan. De pokeraars die voor de camera kwamen getuigen, waren mensen die we al veel vaker hadden gezien, zoals de Man bijt hond-tweeling Mathias en Kristof, en de vragen die hen werden gesteld, kon je op voorhand voorspellen. Het draaiboek wisselde netjes af tussen een item over grote tornooien, een interviewtje met iemand van de kansspelcommissie over de gevaren van pokeren en een getuigenis van een man die ooit verslaafd is geweest, en nooit had je het gevoel dat er iets verrassends of onverwachts uit de bus zou komen. Echt geïnteresseerd in zijn gesprekspartners leek Demoustier ook niet: we vermoeden dat dat bij Louis Theroux ook niet altijd even hard het geval is, maar de Brit kan tenminste wel overtuigend doen alsof, zodat de mensen die zijn reportages bevolken af en toe hun hart luchten. Alles eindigde met een samenvatting die zo nietszeggend in haar algemeenheid was dat we ze hier graag nog eens met u delen. 'Het ziet er niet naar uit dat de hype zal verdwijnen', vertelde Demoustier terwijl hij peinzend achter het stuur zat. 'Poker is big business, de grote winsten worden verdeeld onder de happy few, de verliezers zijn in het beste geval een illusie rijker en een droom armer.' Demoustier steeg nooit uit boven het niveau van een gemiddelde reportage in Koppen en Telefacts, en het ziet er derhalve niet naar uit dat de man die zijn naam leent aan de reeks snel de Vlaamse Louis Theroux genoemd zal worden. * Elke maandag, vtm Meer bedenkingen op www.knackfocus.be/testbeeldDOOR STEFAAN WERBROUCKTHEROUX IS EEN ONTDEKKINGSREIZIGER OP ONBEKEND TERREIN, DEMOUSTIER EEN TOERIST TIJDENS EEN ALL-IN VAKANTIE.