The Complete UK Singles (and More) 1961-1966
...

The Complete UK Singles (and More) 1961-1966sixtiespop Ace RecordsU zou het ons niet nageven, zo ronduit stoïcijns als wij door het leven gaan, maar als het op muziek aankomt, zijn wij wispelturiger dan een manisch-depressieve borderlinepatiënte in de overgang die net haar loeten heeft, bij volle maan. Om maar te zeggen: vraag op een willekeurig moment naar onze favoriete nummers aller tijden en wij zullen telkens tien andere songs opnoemen. Op eentje na dan. Eén nummer bivakkeert al driekwart van ons leven in de high rotation-lijst van onze inwendige jukebox: Runaway van Del Shannon, uit het jaar des Heren 1961 alweer, niet alleen het beste mijn-meisje-is-weggelopen-en-ik-voel-me-rotnummer uit de geschiedenis van de populaire muziek - en zo zijn er wel een paar geschreven - het is een van de weinige tearjerkers waarop het ook aangenaam meefluiten is. Dat is de verdienste van keyboardspeler Max Crook, en de rotaanstekelijke hook die hij in zowat alle Del Shannonklassiekers verstopte met zijn Musitron, een zelfgemaakte kruising van een orgel en een synthesizer. In de eerste helft van de jaren zestig schreef Del Shannon een oeuvre bij elkaar waarmee hij zich een plek veroverde in het rijtje van The Everly Brothers en zelfs Roy Orbison. Op The Complete UK Singles staan maar liefst 42 van die songs verzameld. Zoals de titel van deze verzamelaar al doet vermoeden, was de Amerikaan bijzonder geliefd in het Verenigd Koninkrijk. Meer nog: Shannon was een van de weinige yanks die er tijdens en na de Beatlemania überhaupt nog aan de bak kwamen. Dat hij een tijdlang samen met The Beatles heeft getoerd, en als eerste Amerikaanse artiest een Beatlescover uitbracht, is daar niet vreemd aan. Van de 19 singles op deze best of haalden er maar liefst 14 de Britse top 40, en op één na deden ze het er ook allemaal beter dan in de US of A. We moeten er ook niet flauw over doen: de vervolghits die hij schreef na Runaway - van Hats Off to Larry over Hey! Little Girl tot Don't Gild the Lily, Lily - waren gewoon doorslagjes van elkaar, inclusief falsetrefrein en orgelbrugje. But then again, van zulke copy-pasteartiesten zijn er véél slechtere en irritantere denkbaar dan Del Shannon - en we kijken niet toevallig jullie kant op, Mumford & Sons! Vooral zijn invloed op de britpop van de sixties valt nauwelijks te onderschatten - al noemen ook pakweg Tom Petty en Jacques Dutronc hem als grote voorbeeld. En twee keer raden waar The Attractions de mosterd haalden voor de orgelpartijen op de eerste paar platen van Elvis Costello. VINCENT BYLOO