Weinig nieuwe programma's zijn de afgelopen weken zo drukbesproken als Deadline 14/10, de dramaserie op vtm over de verdwijning van een Antwerps tienermeisje. Van de vraag in hoeverre de makers leentjebuur hebben gespeeld bij het Deense The Killing tot de mogelijkheid dat het politieke luik in de reeks invloed zou kunnen hebben op de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen in oktober, het is allemaal aan bod gekomen. Toen we de televisie aanzetten voor de première van de eerste twee afleveringen hoopten we alvast over één prangen...

Weinig nieuwe programma's zijn de afgelopen weken zo drukbesproken als Deadline 14/10, de dramaserie op vtm over de verdwijning van een Antwerps tienermeisje. Van de vraag in hoeverre de makers leentjebuur hebben gespeeld bij het Deense The Killing tot de mogelijkheid dat het politieke luik in de reeks invloed zou kunnen hebben op de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen in oktober, het is allemaal aan bod gekomen. Toen we de televisie aanzetten voor de première van de eerste twee afleveringen hoopten we alvast over één prangende kwestie uitsluitsel te krijgen: is Deadline 14/10 eigenlijk wel sterk genoeg om al die heisa te verantwoorden? Ruim anderhalf uur later begonnen we te vrezen dat de verwijzing naar The Killing meer kwaad dan goed zal doen, en dat het debat over de impact van de serie op de echte politieke strijd in de Scheldestad interessanter zal zijn geweest dan het verhaal in de reeks zelf. De onheilspellende beelden bij de start van de 14-jarige Leena die op haar fiets door Antwerpen rijdt, voorspelden nog veel goeds, maar al snel kreeg Deadline14/10 te kampen met een gebrek aan geloofwaardigheid. En dan hebben we het nog niet eens over het feit dat Marianne als jonge journaliste met een BMW kan rond- rijden, of dat haar zoontje tijdens een wandelingetje toevallig de gsm van Leena zag liggen in het struikgewas: van ons mag elke serie een beetje logica opofferen in naam van product placement en/of plot. Neen, het grootste probleem is dat de makers een beeld proberen te schetsen van hoe media, politiek en justitie met elkaar verbonden zijn, terwijl je nooit het gevoel krijgt dat de scenaristen die drie werelden echt kennen - iets wat je bij The Killing, en zeker bij die andere Deense topreeks Borgen, wel had. In plaats van de interessante verhalen over de journalistieke of politieke wereld die we verwacht hadden, kwamen er dan ook allerlei ongeloofwaardige kunstgrepen. Het dieptepunt: de poging om de rivaliteit tussen burgemeester Van Laer en zijn uitdager Coenen extra in de verf te zetten door de politici een inzameling te laten houden om het losgeld bijeen te krijgen dat ene 'Hartenaas' eist in ruil voor Leena - een actie waar beiden op hun manier politiek voordeel bij probeerden te halen. Tegen het einde leek Deadline 14/10 het idee om meer te zijn dan een thrillerserie helemaal overboord te gooien, toen Marianne van de politie het losgeld mocht gaan afgeven en Hartenaas haar de tas afhandig maakte zonder het tienermeisje terug te geven. Die finale was weliswaar efficiënt opgebouwd, maar terwijl we ze bekeken, voelden we geen spanning maar vooral teleurstelling. Elke zondag, vtm Meer bedenkingen op www.knackfocus.be/testbeeld STEFAAN WERBROUCKHET DEBAT OVER DEADLINE 14/10 ZOU WEL EENS INTERESSANTER KUNNEN ZIJN DAN DE SERIE ZELF, ZO VREZEN WE NA DE EERSTE TWEE AFLEVERINGEN.