Als bezopen brulboeien en vechtersbazen, zo zien wij ultra's. In het land van de farao's, zo toont De ultra's van Egypte, gelden de fanatieke voetbalsupporters als revolutionairen. Want toen de Arab...

Als bezopen brulboeien en vechtersbazen, zo zien wij ultra's. In het land van de farao's, zo toont De ultra's van Egypte, gelden de fanatieke voetbalsupporters als revolutionairen. Want toen de Arabische Lente bloedig onderdrukt werd, bevochten de Zamalek White Knights en de Ultras Ahlawy, de twee grootste ultragroepen van het land, de ordediensten niet in voetbalstadions, maar aan het front van de achttien dagen durende slag om het Tahrirplein. Velen van hen werden opgepakt en gemarteld, sommigen zelfs ter dood veroordeeld. Ook na de val van president Hosni Moebarak bleven de goedgeorganiseerde, veelal jonge ultra's het regime een doorn in het oog. Dat zon op wraak. De Port Said-stadionramp, waarbij 71 doden vielen, wordt door voetballers, supporters, politici en journalisten een 'afrekening' genoemd. Uiteindelijk werden de ultra's - 'terroristen', volgens de overheid - verboden. Dat zou weleens symbool kunnen staan voor Egyptes gekaapte revolutie.