Voor wie het ontgaan mocht zijn: met Schemerzone schreef je volgens de jury het beste Vlaamse misdaadverhaal van het jaar. Met indirecte dank aan Stephen King.
...

Voor wie het ontgaan mocht zijn: met Schemerzone schreef je volgens de jury het beste Vlaamse misdaadverhaal van het jaar. Met indirecte dank aan Stephen King. Hilde Vandermeeren: Ja, zijn Over leven en schrijven vind ik hét handboek voor mensen die graag schrijven, zeker spannende boeken. Ik heb het zeker al vier keer gelezen. De handvaten die King aanreikt, zijn tijdloos. De sterkte van zijn boek is enerzijds dat hij er zijn zwakte in beschrijft: dat hij bijvoorbeeld meerdere werken gemaakt heeft onder invloed van drugs - wat hij voor alle duidelijkheid niet aanraadt. Hij is heel eerlijk over de valkuilen van zijn leven, legt de mens achter het oeuvre bloot. Daarnaast vertelt hij over hoe je een verhaal opbouwt, over perspectief. Het is geen technisch handboek, King doet dat met anekdotes en voorbeelden, vaak op een humoristische manier. Ook heel interessant voor wie met filmscenario's bezig is. Je bent zelf een nieuwbakken lid van de Vlaamse Scenaristengilde. Wat moet ik me bij die club voorstellen? Vandermeeren: O, ik weet niet precies met hoeveel we zijn of zo. Wel vind ik het goed dat we zo op de hoogte blijven van opleidingen of evenementen. Onlangs zijn we naar de pilotaflevering van Tabula rasa gaan kijken, gevolgd door een panelgesprek met de regisseur, monteur en scenaristen, onder wie hoofdrolspeelster Veerle Baetens. Heel boeiend om te leren hoe het er achter de schermen toegaat. Qua muziek koester je een jarentachtigfascinatie. Ik mag hopen dat je ook bij iets hedendaags al eens een sidderingetje gewaarwordt? Vandermeeren: The Waterboys en Joy Division blijven favorieten, daarin ben ik inderdaad vrij standvastig. Recenter vind ik Wannes Cappelle en Het Zesde Metaal heel goed. Die concerten zijn een combinatie van ontroering en humor, en uiteraard is er de West-Vlaamse connectie - ik woon in Torhout. Onlangs is Ploegsteert door de luisteraars van Radio 1 uitgeroepen tot het mooiste Nederlandstalige nummer. Die manier van zingen, de tekst en het verhaal erachter... Zó sterk. Als ik daar tien keer naar luister, zal me dat tien keer raken. Voor je thrillerauteur werd, had je al een plank vol kinder- en jeugdboeken geschreven. Vandermeeren: Inderdaad, dat hoofdstuk heb ik in 2015 in alle schoonheid afgesloten. Weet je, het grootste vooroordeel waartegen jeugdboeken moeten opboksen, is dat ze alleen voor de jeugd bedoeld zouden zijn. Terwijl er helemaal niets minderwaardigs aan is. Kijk naar de tv-serie Stranger Things: gericht op volwassenen, maar kinderen spelen er volwaardige personages in. Maar mijn favoriete argument is schrijver Roald Dahl, zijn Matilda in het bijzonder. Dat is het hele statement: lezen mág, zelfs als je ouders zeggen dat het slecht is.(lacht)