Je speelt live mee met Bazart en Tijs Vanneste, zat in de studio met Milow en Soulsister, werkt aan soundtracks en brengt nu met Sloper een eerste plaat uit, Pulverised. Het zwarte gat, nooit van gehoord?
...

Je speelt live mee met Bazart en Tijs Vanneste, zat in de studio met Milow en Soulsister, werkt aan soundtracks en brengt nu met Sloper een eerste plaat uit, Pulverised. Het zwarte gat, nooit van gehoord? Mario Goossens: Ik ben graag bezig, ja. Mijn vrouw en ik werken ook al vijf jaar aan een kinderboekenreeks waar we nu eerst een animatiereeks van proberen te maken. Ik hou van uitdagingen, die brengen mij vooruit. Schoenmaker blijf bij je leest, wordt soms gezegd, maar waarom eigenlijk? In Sloper zit je letterlijk samen met Golden Earring-veteraan Cesar Zuiderwijk. Twee drummers in één groep, heffen die elkaar niet op? Goossens:(lacht) Soms wel, als het door enthousiasme ontspoort. Cesar en ik zijn al lang vrienden, en samen met de twee andere mannen, Peter Shoulder en Fabio Canini, vormen we gewoon een ongecompliceerde rock-'n-rollband. Maar dan eentje met twee drummers, net zoals vroeger The Allman Brothers of nu King Gizzard & the Lizard Wizard en Oh Sees. Oké, Cesar en ik zijn bij onze respectieve groepen nogal aanwezig, dus denken veel mensen: oeioeioei. (lacht) Maar het is geen tromgeroffel van voren tot achteren, de songs primeren. Voor de hoes vond je een kunstenares in je achtertuin: de Hasseltse Hannelore Celen. Goossens: Ik kwam haar werk toevallig tegen op Instagram, op zo'n vervelende ochtend waarop je achter een kop koffie tevergeefs probeert niet naar die gsm te kijken. Ik vond haar ruwe, moderne, soms vulgaire schilderwerken wel bij onze muziek passen, dus heb ik contact met haar opgenomen en haar een vroege mix van de plaat bezorgd. Daarmee is ze aan de slag gegaan. Eerst door allerlei poppetjes uit afval te maken, die op zich al te gek zijn. Daarna heeft ze vier koppen geschilderd die zichzelf niet meteen helemaal prijsgeven. Nog meer internetrevelaties? Goossens: King Garbage, een duo dat ietwat vuil geproduceerde soul maakt, en al songs heeft geschreven met Leon Bridges en SZA. Keigoed. Ik heb de gewoonte om elke vrijdag naar nieuwe releases op Spotify en zo te luisteren, ook al is veel daarvan naar mijn gevoel schijt. (lacht) Maar zo weet je wat er heerst in de wereld, de hypes en de manier van produceren. Sleaford Mods en Billy Nomates vond ik de jongste tijd ook geweldig. Op mijn dagelijkse ochtendwandeling tussen acht en negen passeert er héél veel muziek door mijn hoofdtelefoon. Ook soundtracks, van Clint Mansell of Cliff Martinez. En als het regent? Goossens: Dan kruip ik op zolder op mijn hometrainer en zet ik podcasts op. (lacht) Rituelen, hè. Die van Rick Rubin is wel goed, Broken Record. Hij interviewt artiesten uit rock of hiphop over hoe ze platen maken, of muziek in het algemeen. Met Jack White en Brendan Benson ging het laatst over country. En of je in een rocksong nog wel moderne items mag vernoemen. Vroeger kon je perfect zingen over rijden in een Cadillac. Maar maak je daar nu dan een Tesla van? (lacht) In hiphop kan dat, in rock toch minder.