Eerste zin 'Ik heb de mooiste vrouw van de wereld! Wie wil haar zien?' schreeuwde een man in de bar van de Neue Liebe.
...

Eerste zin 'Ik heb de mooiste vrouw van de wereld! Wie wil haar zien?' schreeuwde een man in de bar van de Neue Liebe. Het is niet zo dat Jonah zijn lief Lotte niet graag ziet, het is puur uit gewoonte dat hij eenmaal per kwartaal naar een Duits bordeel trekt om zich te laten verwennen door een nieuwe lading Roemeense meisjes. Wat moet hij anders? Ooit was hij verpleegkundige, nu zit hij door een stommiteit werkloos thuis. Lotte verdient voldoende als anesthesist en het enige wat zij echt van hem wil, is een kind. Het beangstigt hem een beetje, al dat echte leven, en wanneer hij in het bordeel Hugo ontmoet, laat hij zich gewillig op sleeptouw nemen. Hugo moet op tournee met zijn zigeunerband en vraagt Jonah om ondertussen voor zijn zieke vrouw te zorgen. Wat volgt, is een ranzig slapstickverhaal, gedrenkt in de nodige alcohol en doorspekt met wat vuige seks. Alleen is het niet duidelijk wat de Nederlandse auteur en kunstenaar Falke hiermee wil bereiken. Nog maar eens een Brusselmans- doorslagje? Een ode aan de Kessels-romans van P.F. Thomése? Daarvoor komt hij toch bakken stilistische brille te kort. Blijft over: een pijnlijk talentloos boekje dat hoogstens aan oude Benny Hill-filmpjes doet denken.