Eerste zin Het stof dat afkomstig was van de zware gordijnen, wervelde rond in het ochtendlicht.

Julie, een jonge vrouw met een ingewikkeld verleden, wordt verminkt en vermoord teruggevonden. Ze huurde een flat in het huis van een oudere schrijfster die in haar nog niet gepubliceerde debuut een jonge vrouw op net dezelfde wijze laat sterven. Politieduo Jeppe Kørner en Anette Werner storten zich op de zaak. Hij is door zijn vrouw in de steek gelaten en zou liever op de bank liggen huilen, zij is een bulldozer met een gezonde eetlust. De mannen met wie de vermoorde Julie omging, lijken allemaal uit een handboek over foute mannen te zijn geplukt, van haar vader tot haar geheime minnaar.

De krokodilvogel is fris, niet gespeend van humor en Katrine Engberg is een goede observator van menselijke interacties, maar het boek heeft ook alle mindere kenmerken van een eerste thriller (de eerste ook van een reeks over deze twee speurneuzen). De erg ambitieuze plot moet het hebben van veel toevalligheden en plotse onthullingen, waardoor het verhaal wel waterdicht, maar weinig spannend is. De kreet op de flap dat dit een 'Scandinavische thriller is waarvan je haren te berge rijzen', doet deze roman dan ook meer kwaad dan goed. Huiveringwekkend is hij amper, wel vermakelijk en onderhoudend. Het is overigens een raadsel waarom men voor de Nederlandse vertaling niet de juiste ornithologische benaming gebruikt heeft: krokodilwachter (Pluvianus aegyptius).

De krokodilvogel **

Katrine Engberg, Angèle (oorspronkelijke titel: Krokodillevogteren), 390 blz., ? 17,99.