Eerste zinnen Dag, zoon. Straks word je wakker, het is de ochtend van kerstavond in Helsingborg en ik heb iemand gedood.
...

Eerste zinnen Dag, zoon. Straks word je wakker, het is de ochtend van kerstavond in Helsingborg en ik heb iemand gedood. Je moet al een eersteklas eikel zijn om op de afdeling oncologie een sigaret op te steken, zeker in het bijzijn van een vijfjarig meisje dat dra onder het mes moet. De man over wie het hier gaat, wéét dat hij een klootzak is - dat is blijkbaar nodig als je een fortuin wil vergaren - en hij heeft lak aan de burgerlijke noties van geluk: 'Geluk is een emotie voor kinderen en dieren, het heeft geen biologische functie. Gelukkige mensen creëren niets, hun wereld is er een zonder kunst, muziek of wolkenkrabbers, zonder ontdekkingen of innovaties.' Op de bewuste kankerafdeling waart ook een oudere dame rond, gewapend met een namenlijst. De man kent haar vaag: ze was erbij toen hij bijna onder een trein sukkelde, ze stond aan het sterfbed van zijn moeder. Instinctief weet hij dat hij met die dame een deal kan sluiten, dat hij kan voorkomen dat een naam van haar lijst wordt geschrapt. Misschien is het nog niet te laat, misschien kan hij zijn leven nog inruilen. De vraag is alleen: tegen welke kostprijs? Deze geïllustreerde kerstnovelle van Fredrik Backman, wereldberoemd van zijn debuutroman Een man die Ove heet, vermijdt slim het zeemzoete sfeertje dat vaak aan eindejaarsboekjes kleeft. Met het uitgangspunt - kun je met de dood onderhandelen? - viel meer aan te vangen, maar Backman levert wel vakwerk af, ideaal om tussen de kalkoen en ijstaart te verorberen.