Geen probleem. Laat het niet gezegd zijn dat Knack Focus fietsgebruik belemmert.

Bert Blommen: (lacht) Dank je. Daarbij, ik ben een koptelefoonmens. In de supermarkt, terwijl ik de hond uitlaat, op de fiets: altijd ben ik naar muziek aan het luisteren. Van Steve Reich tot John Coltrane, van Machine Head tot een best of van de eighties. Onlangs heb ik - in de kringwinkel, uiteraard - een verzamelaar gevonden van Vertigo, een Engels label dat in de jaren 60, 70 vooral progressieve rock uitbracht. Daar stond een nummer op van May Blitz, een groep waarvan ik nog nooit had gehoord. Redelijk eclectische, psychedelische blues die maar tot twee platen heeft geleid, waarvan de eerste echt sterk is. Qua recente muziek was ik daarnet op de fiets naar de nieuwe Raketkanon aan het luisteren. Ook heel goed, al heeft ze net als de vorige wat meer tijd nodig. Muziek die wat peper in het gat heeft, als ik het zo mag uitdrukken.

Met muzikant Jan De Smet heb je zonet de theatershowreeks Plaatjes uit de kringwinkel afgerond. Die krijgt in het najaar een vervolg.

Blommen: Als je eenmaal begint te verzamelen, stopt het niet meer. Zelfs op citytrip stap ik kringwinkels binnen! In de voorstelling gaat het dan niet zozeer om de muzikale relevantie, eerder om amusement en het verhaal. Maar wel degelijk met goeie muziek. Want onze band speelt pakweg De werkmens van Ivan Heylen in een John Lee Hooker-bluesversie, of een smartlap van een zangeres die Monja heet à la Bob Dylan.

Maar zoals je al zei: het leven is meer dan smartlappen en hoempapa.

Blommen: Ik heb net de jongste van Michel Houellebecq gelezen, Serotonine. Ik was indertijd zo overdonderd door Elementaire deeltjes dat ik nadien elk nieuw boek van hem meteen gelezen heb. Maar ik merk dat mijn enthousiasme alsmaar vermindert. In Serotonine staan wel wat rake observaties, maar ik was op het eind toch ontgoocheld. Wat mij wel heeft begeesterd, was die zesdelige reeks Mijn strijd van Karl Ove Knausgård. Daar ben ik door gevlógen. In Bergen, Noorwegen ben ik zelfs in een café geweest waar een van die boeken zich afspeelt. En het vierde deel heb ik gelezen met zicht op de fjorden. Dat gaf er nog een extra dimensie aan.

Je werkt niet alleen voor tv als redacteur en monteur, je kijkt er uiteraard ook naar.

Blommen: Ik verlang ernaar om het nieuwe seizoen van BoJack Horseman te zien, een animatiereeks waarin sommige mensen dierenkoppen hebben. Wat surrealistisch, met zwartgallige humor, soms ook droevig en emotioneel. Straf als je dat met animatie kunt bereiken.

Wat brengt de nabije toekomst, Bert?

Blommen: Ik begin in mei met een podcast, De plaatbarak, waarbij ik samen met een panel van vier mensen ongeremd ga babbelen over muziek en platen. Een georkestreerd cafégesprek zeg maar, zoals Extra time. Neen, Wesley Sonck heb ik nog niet gevraagd.