Oké, oké.' De mompelende journalist - man, nerd, iets ouder, bleek - gaat er eens lekker voor zitten. Er staat ons wat te wachten, getuige de persmap op zijn schoot. 'Nou, nou. Jezus. Pffff.' Hij wrijft alvast met een tissue over zijn voorhoofd. Handig om bij de hand te hebben, zo'n tissue. We zitten met zijn achten in de krappe bioscoopzaal. Filmjournalisten. Ranzige types, meestal, die je ervan verdenkt meer naar porno te gaan kijken dan naar 'echte' films. Met de documentaire Inside Deep Throat komt voor hen werk en hobby naadloos bijeen. Makers Fenton Bailey en Randy Barbato onderzoeken daarin, via interviews, archiefbeelden en beschouwingen, hoe de infame pornofilm Deep Throat tot stand kwam en hoe hij in de jaren zeventig een cultureel fenomeen werd. Het resultaat van hun spitwerk is een documentaire vol vermakelijk gebabbel, én met de diepgaande pijpscène die drie decennia geleden de wereld verbijsterde. De plot van Deep Throat (1972) is simpel: Linda Lovelace - die zichzelf speelt - heeft nog nooit een orgasme gehad en gaat op bezoek bij dokter Young (Harry Reems) om uit te zoeken hoe dat komt. De man lost het raadsel al snel op: haar clitoris zit achter in haar keel! 'O, dokter, wat nu?' Laat dat maar aan de dokter over. En dus verdwijnt Reems' ribbelige orgaan diep in haar slokdarm. Als een heiblok beweegt Lovelace haar hoofd op en neer. Haar kaken lijken te verkrampen, de mondhoeken scheuren nog net niet uit. Een opstijgende raket - ruw versneden met de actiebeelden - suggereert dat ze nu eindelijk 'de bellen zal horen rinkelen.' Dennis Hopper, de vertelstem in Inside Deep Throat, houdt even zijn mond. Het lijkt een gewijd moment: ziehier de wonderbaarlijke kunsten waar er zoveel rond te doen was!
...