Eerste zin Toen hij zich 's morgens op zijn werk meldde, werd monteur Joseph Bloch, die vroeger een bekende doelman was geweest, meegedeeld dat hij ontslagen was.
...

Eerste zin Toen hij zich 's morgens op zijn werk meldde, werd monteur Joseph Bloch, die vroeger een bekende doelman was geweest, meegedeeld dat hij ontslagen was. Verwarring alom: is Joseph Bloch nu ontslagen, neemt hij een snipperdag of geeft hij er zelf finaal de brui aan? Het resultaat blijft hetzelfde: Bloch loopt weg van zijn bouwwerf en begint aan zijn dwaaltocht door de stad. Filmpje meepikken, worstje eten op de markt, een paar glazen bier aan een gezellig toogje: zijn herwonnen vrijheid viert hij in burgerlijke stijl. Maar leegtes raken moeilijk gevuld - ze hebben zelfs de neiging te groeien - en Bloch moet steeds verder reizen om het unheimliche gevoel van zich af te schudden. Het helpt ook al niet dat zijn parcours bezaaid ligt met bizarre details die zich verhevigd aan hem opdringen en na verloop van tijd laat zelfs de taal hem in de steek. Vorig jaar kreeg Peter Handke zeer terecht de Nobelprijs. Deze opgefriste vertaling geldt als een perfecte introductie tot zijn oeuvre. Knap hoe Handke terloops naar Kafka, Sarte en het thrillergenre knipoogt en toont hoe hij de taal kan ontregelen zonder in oeverloos experiment weg te zinken. Dit boekje is een breekijzer voor het brein.