3 Klassiekers Zwart gat

Burns
...

Burns Oog&Blik & De Bezige Bij, 363 blz., euro29,9 Wie huiverend aan de onvermijdelijke jeugdpuistjes en andere -kwaaltjes terugdenkt, zal gruwen bij Charles Burns' versie van de adolescentie. In Zwart gat, waaraan hij tien jaar werkte, toont hij tieners geteisterd door een seksueel overdraagbare ziekte die tot vreselijke vervormingen leidt - denk staart, extra mond, hondenbek of slangenvel. Burns blijft echter niet steken in gemakkelijke horror of een voor de hand liggende metafoor voor aids. Hij verwerkt zijn eigen jeugd in de vroege seventies tot een verhaal over de groei naar volwassenheid, het onderscheiden van liefde en lust, het tomeloze geluk van een verliefdheid en de schade na een verbroken relatie. Bovendien zien zijn composities in overweldigend zwart er tegelijk zo harmonieus, esthetisch en dreigend uit dat menige would-be-Liechtenstein zich aan een reprise van een Burnsplaatje lelijk heeft mispakt. Tardi & Vautrin Casterman, 320 blz., euro49,5 Voor De stem van het volk keert Jacques Tardi terug naar Parijs, anno 1871. In de tijd van de Parijse commune kwamen de stedelingen in opstand tegen hun heersers om een radicaal-socialistisch bestuur te eisen - voor Tardi het ideale decor voor zijn favoriete thema's. In zijn reconstructie van 19e-eeuws Parijs kan hij via de roman van zielsverwant Vautrin een hele schare kleurrijke volkse figuren laten schitteren. Zijn sympathie ligt nooit bij de machthebbers, maar wel bij de straathoertjes, de sjacheraars en het andere kleine geboefte. Door hun levens te volgen tijdens de korte revolutie tekent Tardi een wonderlijk stedelijk panorama, dat een breed, antiautoritair en antimilitaristisch beeld presenteert van een fascinerend stukje geschiedenis. Thompson Oog&Blik & Atlas, 582 blz., euro32 Als Craig Thompson in Een deken van sneeuw enkel de desolaatheid van zijn jeugd in het geïsoleerde en koude Wisconsin had verteld, zou het boek nooit de klassieker zijn geworden die het nu is. In een heel gevoelige stijl met veel woordeloze passages toont Thompson hoe hij geworsteld heeft met zijn streng protestantse opvoeding. Wat het boek echt onvergetelijk maakt, is zijn weergave van een prille kalverliefde. Thompson doet het verhaal van zijn eerste verliefdheid zo stap voor stap en breekbaar dat je al een heel erge cynicus moet zijn om zelf niet aan je eerste liefje terug te denken. Bovendien is Een deken van sneeuw dik genoeg om subtiel te kunnen zijn, wat de emotionele impact enkel ten goede komt. Prudhomme & RabatéOog&Blik & De Bezige Bij, 118 blz., euro19,9 Als iemand de onmetelijke diversiteit van de menselijke aard in de verf kan zetten, dan wel Pascal Rabaté. Net zoals in dat andere prima boek van hem, Een tweede jeugd, zijn het enkele oudjes die in De Maria van plastic de show stelen. Een bejaard paar woont in bij hun dochter, en ergert het hele gezin met hun gekibbel. Zij is een overtuigd katholiek, hij een verknocht communist. Het wankele evenwicht wordt grondig verstoord wanneer een Mariabeeldje van plastic dat de vrouw van Lourdes heeft meegebracht, bloed begint te huilen. Het vervolg leest als een subtiele komedie, want elk personage reageert anders op deze onwaarschijnlijke gebeurtenis. Zo smokkelt een zoon van de oudjes zijn hele voetbalploeg het huis in om de zegen voor een wedstrijd af te smeken, terwijl de dochter het beeldje hoog op een keukenkast wegsteekt. Komisch, maar ook levensecht. Tan Querido, 128 blz., euro22,5 Australiër Shaun Tan won met dit woordeloze boek vorig jaar de prijs voor het beste album in Angoulême. In illustraties als vergeelde foto's laat hij zien hoe een migrant verloren loopt in zijn gastland, waarbij Tan de ontreddering voelbaar maakt door zijn nieuwe habitat als een heel andere wereld te portretteren. Werkelijk alles is er anders. De vreemdeling begrijpt niets van de taal of het schrift en krijgt bovendien te maken met desoriënterende stedelijke architectuur, een cultuur met vreemde gebruiken en een sprookjesachtige fauna. Net doordat Tan een land creëert dat met niets op onze aardbol te vergelijken valt, kan de lezer zich helemaal inleven in de situatie van een migrant in pre-globalisatietijden.Evens Oogachtend, 176 blz., euro24 De 22-jarige Brecht Evens sierde onlangs nog onze cover, en nu weet u zelf of dat terecht was. Ergens waar je niet wil zijn lees je niet voor het spannende verhaal. Aan de hand van een saai feestje en een bruisende discotheek heeft hij het over het ongrijpbare van populariteit. Evens heeft een fijn oor voor conversaties, want vele gênante gesprekken lijken uit het leven gegrepen. Soms balanceert hij op de rand van schaamte en humor, zodat het op In de gloria gaat lijken, maar dan wel geregisseerd door Almodóvar. De aangekondigde Franse en Engelse edities heeft Evens immers vooral te danken aan de exuberante kleuren en de originele visuele vertelling. Een tikje experimenteel, maar vooral erg herkenbaar.De andere strip Nog tot 12/9 Meer info: www.boek.beDoor Gert Meesters