In het New York van de jaren 1930 vindt John onverhoopt een job als fotograaf: een overheidsinstelling stuurt hem naar Oklahoma om er het leven van de plaatselijke boeren te documenteren. Die staat wordt op dat moment geteisterd door enorme stofstormen, het gevolg van grote droogte en intensieve landbouwtechnieken. Naar de streek werd in die tijd verwezen als de Dust Bowl. Op piekmomenten verduist...

In het New York van de jaren 1930 vindt John onverhoopt een job als fotograaf: een overheidsinstelling stuurt hem naar Oklahoma om er het leven van de plaatselijke boeren te documenteren. Die staat wordt op dat moment geteisterd door enorme stofstormen, het gevolg van grote droogte en intensieve landbouwtechnieken. Naar de streek werd in die tijd verwezen als de Dust Bowl. Op piekmomenten verduisteren de stormen de zon, mensen sterven er aan longziektes en zelfs het leven van alledag staat er in het teken van het stof. Zo kun je aan stofcontouren op een bed zien waar iemand geslapen heeft en moet je je servies ook vóór het eten afwassen. John worstelt met zijn opdracht. De arme bewoners van de regio ontvangen hem niet allemaal met open armen. Bovendien heeft hij de richtlijn gekregen om het toeval te helpen en foto's in scène te zetten, wat hem meer en meer tegen de borst stuit. Het conflict tussen opdracht en medeleven wordt nog acuter wanneer hij de zwangere weduwe Betty leert kennen. Door haar en haar familie gaat hij aan de kant van de bewoners staan en verhuist zijn werk naar de achtergrond. Na Bloesems in de herfst en Taxi is Dagen van zand een nieuwe ambitieuze stap in de ontwikkeling van de Rotterdamse Aimée de Jongh, internationaal de meest bejubelde jonge Nederlandse stripauteur. Actuele thema's, zoals de invloed van de mens op zijn leefomgeving, wisselt ze af met tijdlozere, zoals de waarachtigheid van fotografie of de strijd van de mens tegen de elementen. Grafisch kiest De Jongh voor een heel toegankelijke stijl met een vindingrijke weergave van het alomtegenwoordige stof. Ook de ontkiemende romance tussen John en Betty trekt de lezer het dramatische geschiedenisverhaal binnen zoals dat in een grote Hollywoodfilm zou gebeuren. De Jongh bespeelt vakkundig je emoties, alleen gaat het dwingende stramien van de groeiende verliefdheid af en toe ten koste van de historische geloofwaardigheid.