Eet je wel eens te veel?

Tot voor kort wel, want ik ben voor de eerste keer in mijn leven aan het diëten. Eten was een gewoonte geworden. Tja, ik eet graag, proef graag, kook graag... 'Ach, een maatje meer, da's toch zo'n probleem niet', dacht ik altijd. Tot je een maatje moet passen dat je even aan het denken zet. Nu probeer ik suiker te vermijden, merk ik pas hoe verslaafd ik daar eigenlijk aan ben.
...

Tot voor kort wel, want ik ben voor de eerste keer in mijn leven aan het diëten. Eten was een gewoonte geworden. Tja, ik eet graag, proef graag, kook graag... 'Ach, een maatje meer, da's toch zo'n probleem niet', dacht ik altijd. Tot je een maatje moet passen dat je even aan het denken zet. Nu probeer ik suiker te vermijden, merk ik pas hoe verslaafd ik daar eigenlijk aan ben. Ik ben nu eenmaal een gourmand in alles, en het is toch zo moeilijk om met iets te stoppen. Als ik zin krijg in een glaasje witte wijn, dan wil ik dat weer proeven en blijven proeven. Niet dat ik graag zat ben. Wat ik wel zalig vind, is in de zetel zitten als ik niets te doen heb en bij een muziekje lichtjes in mijn hoofd worden. Dat is veranderd met de jaren. Ik zit nu in het stadium waarin ik twee keer nadenk: in plaats van weg te lopen, probeer ik duidelijk te maken dat iets mij dwarszit. In het verkeer bijvoorbeeld. Niets zo hatelijk als iemand die je de pas afsnijdt, zeker omdat je hier in België twee lichten verder toch weer naast elkaar staat. Niet dat ik een knuppel in de koffer heb liggen, maar ik zal de ander wel aankijken met zo'n blik van 'allez, wat was dat nu?' In de hoop dat hij of zij dan rood van schaamte wordt. Heel belangrijk. Al begin ik ook dat met de jaren te relativeren. Vroeger zou iemand die mij bedrogen heeft de pot op kunnen, maar nu weet ik niet meer zo zeker of je wel meteen alle bruggen moet opblazen. Er zouden op de duur niet veel mensen meer kunnen overschieten. Zelf ben ik hondstrouw, al heb ik in mijn jonge jaren wel eens geprofiteerd door er verschillende liefjes op na te houden. Ik vraag me soms af of ik dat die meisjes, vrouwen inmiddels, niet alsnog moet opbiechten. Ja, ik heb op een bepaald moment zelfs de Visakaart uit mijn leven gebannen. Het is toch zo verraderlijk als je geld kunt uitgeven dat je niet hebt. Vooral gitaren zijn mijn zwakke plek, ik kan echt verliefd worden op een instrument. En het is zó gemakkelijk gebeurd: kaartje bovenhalen en de gitaar is van mij. Loemp, loemp... Een tijdje heb ik opdrachten aangenomen in functie van de rekeningen die ik moest betalen. Gelukkig is die tijd voorbij, want zo werkt het natuurlijk niet. Ik heb een heel brede humorsmaak, ook wat dat betreft ben ik een veelvraat. Ik weet dat heel wat mensen erop neerkijken, maar ik heb mij onlangs kapotgelachen met Sergio in De Foute Quiz. Knettergek én geniaal, wat die allemaal op tv durft. Evenwicht heb ik wel. Ik kan enerzijds geen baas boven mij verdragen - ik zal altijd de leiding nemen en mijn Geheime Plan ten uitvoer trachten te brengen (lacht). Maar ik ben geen egoïst, ik denk niet louter aan mezelf. Het is wel moeilijk om mij te overtuigen van andermans idee, ook al omdat ik alles kapotrelativeer. Mijn kijk op de wereld is dat we ondanks duizenden jaren beschaving niet veel slimmer zijn geworden, dus moet je bij mij niet komen zeveren over hoe je het allemaal beter weet. Bent u de slaaf van uw driften of een wandelend geweten? Ga het na op www.blogthings.com/areyouidegoorsuperegoquiz Door Hans Van Goethem