Heeft Elisabeth een positief zelfbeeld?

Ze voelt zich goed in haar vel, ja. Ze is zeker geen complex personage dat met zichzelf in de knoop ligt. Katarakt is eigenlijk een zeer menselijk verhaal. Elisabeth is gedreven, gelooft in het positieve van verandering en is daardoor bereid risico's te nemen en confrontaties aan te gaan. Ze leeft wel in conflict met haar vader omdat ze zichzelf wil bewijzen.
...

Ze voelt zich goed in haar vel, ja. Ze is zeker geen complex personage dat met zichzelf in de knoop ligt. Katarakt is eigenlijk een zeer menselijk verhaal. Elisabeth is gedreven, gelooft in het positieve van verandering en is daardoor bereid risico's te nemen en confrontaties aan te gaan. Ze leeft wel in conflict met haar vader omdat ze zichzelf wil bewijzen. Ze heeft een heel zusterlijke band met haar schoonzus An (Viv Van Dingenen; nvdr. ), waarbij Elisabeth de leidster is. In het mannenbastion van de fruitteelt wordt uiteraard meewarig over haar gedaan, maar dat laat ze over zich heen gaan. Ze heeft haar eigen doel voor ogen. In mijn fantasie beschouw ik haar wel eens als Elizabeth uit Henry VIII van Shakespeare. De vrouw die regeert: 'Ik ben eerst vorst en dan pas vrouw.' Ze is niet in de weer met make-up en dergelijke om zich mooi te maken. Ik heb me bij de voorbereiding voor deze rol wel afgevraagd of dat zichtverlies invloed heeft op de ijdelheid van een vrouw. Ik ben gaan praten met een vrouw die katarakt had en die was heel zonnig gekleed. Toch hield haar dat blijkbaar niet zo bezig, haar zoon kocht haar kleren. Maar een compliment deed haar wel plezier. Zij en Frank (Marc Van Eeghem; nvdr.) hebben elkaar leren kennen toen ze nog jong waren. Elisabeth is door een zwangerschap op jonge leeftijd in het huwelijk en in de fruitteelt van zijn familie getuimeld. Maar ze zien elkaar graag. Zij draagt de broek in hun relatie omdat Frank niet erg ondernemend en allesbehalve stressbestendig is. 'Het is niet omdat jij niet ambitieus bent, dat ik niets mag doen', verwijt ze hem op een bepaald moment. Ze kan die zeker incasseren, maar of ze er daadwerkelijk iets mee doet? De zaken worden uiteindelijk zo op de spits gedreven dat Elisabeth het gevoel krijgt dat het zij is tegen de rest van de wereld. Ze is iemand die voor zichzelf duidelijke keuzes gemaakt heeft en daar verwacht ze respect voor. Ik vind het alleszins heel leuk om het verhaal van zo'n personage uit te diepen, om totaal in iemands wereld op te gaan. Dat inspireert mij ook voor een rol en het fijne aan Katarakt is dat ik kleine accenten mocht toevoegen aan Elisabeth, hoe ze haar zichtprobleem probeert te verbergen door de aandacht ervan af te leiden. Bij komische personages is het vooral een kwestie van zoeken. Sylvia Muishondt bijvoorbeeld, het huisvrouwtje dat ik in de filmpjes van Hoe? Zo! speelde, is ontstaan toen ik bij een opname voor Het Peulengaleis een paar zinnetjes in het dialect van Asse zei. Daarop zijn Bart Peeters, Hugo Matthysen en ik beginnen te knutselen met pruiken en make-up om haar te vinden. Enkel voor de vrouwen: blaakt u van zelfvertrouwen? Ga het na op www.blogthings.com/areyouaconfidentwomanquiz Door Hans Van Goethem