Rij je te snel, ook al heb je geen haast?

Ik heb de automatische piloot van mijn wagen zo ingesteld dat ik niet te snel kan. Met de fiets ben ik wel heel snel, dan durf ik 50 per uur te rijden in een zone 30. Ik ken maar twee ritmes: heel snel en heel traag. Ik ben ofwel nerveus, ofwel moe. Ik kan echt gek van vermoeidheid zijn, maar het is de enige manier om mij plat te krijgen. Kalmeermiddelen neem ik niet. Ik ben bijgelovig en denk dat dat ongeluk brengt.
...

Ik heb de automatische piloot van mijn wagen zo ingesteld dat ik niet te snel kan. Met de fiets ben ik wel heel snel, dan durf ik 50 per uur te rijden in een zone 30. Ik ken maar twee ritmes: heel snel en heel traag. Ik ben ofwel nerveus, ofwel moe. Ik kan echt gek van vermoeidheid zijn, maar het is de enige manier om mij plat te krijgen. Kalmeermiddelen neem ik niet. Ik ben bijgelovig en denk dat dat ongeluk brengt. Mijn hele leven vliegt voorbij! Ik snap niet dat ik er al 37 ben. Zo oud voel ik me niet, al ben ik het wel. Dat merk ik aan mijn bakkebaarden die grijs worden. Dat fucking oud worden, moet dat nu echt? Ik heb niks tegen grijs worden, Nick Lowe lijkt op z'n laatste platenhoezen echt te stoefen met z'n mooie grijze haren. Maar dan beslis ik er liever zelf over om opeens helemaal grijs te zijn. Vroeger als vormgever was ik wat dat betreft een ramp. Ik kan er niet mee om. Of ik ermee wegkwam? Ja, 'het is een artiest, hé', zeiden ze dan over mij, waardoor ik de volgende keer nog méér te laat was (gniffelt). Dan stuit je ooit wel op een grens. Nu heb ik gelukkig enkele lieve mensen die mij tijdig verwittigen over wat er op het plan staat. Maar liefst niet veel vroeger dan een uur op voorhand. Een volle agenda, dat voelt zo log. Sinds een maand zit ik de helft van mijn tijd in de Ardennen. Daar is geen tv of internet en dan grijp je als vanzelf al veel minder naar je gsm. Is dat een vlucht? Weet je, ik vind het geweldig om ergens op te treden, dan zit ik middenin het feest, de stad. En daarna er volledig uit, naar de Ardennen. Ik amuseer mij hier rot. Vandaag heb ik nog een omheining afgebroken, zitten schuppen in een weiland, een halve zonneslag opgelopen... Voor mij is optreden ook vrije tijd. Muziek was destijds mijn hobby, als tegengewicht voor mijn werk, en dat is het gebleven. Mensen vinden mij op het podium wel eens arrogant, maar dat is natuurlijk een personage dat ik gecreëerd heb. Eigenlijk ben ik daar nogal schizofreen in, al ben ik opgelucht dat daarmee mijn privéleven afgeschermd blijft. Zeg me gerust dat een optreden slecht was. Pas als je me verwijt dat ik een slechte vader ben, raak je me. Het enige plan dat ik heb, is dat ik de komende jaren nog muziek wil maken. Dat verrast me eigenlijk wel, ik dacht dat ik het ondertussen al beu zou zijn. Mijn volgende plaat moet gebaseerd zijn op een heel simpele, stevige basis met de piano. Echte songs, tamelijk serieus dus. Da's voor mij experimenteel (lacht). En daarna wil ik weer meer met tekst doen, met letterkes. Verder wil ik ook nog specialist in zinkplooien worden. Grappig dat je dat zegt: ik rij met een auto waarvan de tank nog nooit helemaal leeg is geraakt. Ik probeer hem nu te tarten door te zien hoe ver ik ermee kan geraken. Maar mentaal of fysiek een lege tank? Ik kan het me eigenlijk moeilijk voorstellen. En zelfs al zou het me overkomen, dan nog zou ik er iets mee proberen te doen. Een mooie, trage, versleten, oude man zijn bijvoorbeeld. Bent u een adrenalinejunk? Ga het na op www.blogthings.com/areyourunningonadrenalinequiz Door Hans Van Goethem