Brussels calling. Na drie tussen 2018 en 2019 afgeleverde ep's ( Introducing, Declining en Facing, titels als tikken tegen de hoed voor Miles Davis), alsook een vriendelijke...

Brussels calling. Na drie tussen 2018 en 2019 afgeleverde ep's ( Introducing, Declining en Facing, titels als tikken tegen de hoed voor Miles Davis), alsook een vriendelijke duw in de rug dankzij de Jazz Cats-verzamelaar van dj Lefto, mag het kwartet Commander Spoon het nu waarmaken met een eerste lp. Het nieuwe aan de zogenoemde nieuwe jazz is intussen dan wel afgesleten, veel parten speelt dat deze groep niet. Spooning kan bogen op veel behendigheid en een ruime visie, waarin jazz met rock, hiphop, soulgrooves en een mespunt electronica in een stoofpot belanden. Met hun vrij klassieke bezetting van sax, bas, gitaar en drums ontwikkelen deze vier conservatoriumproducten veel vaart en dynamiek, waarbij het koper van Pierre Spataro meestal de gps-coördinaten ingeeft. Niet spectaculair, wel sympa.