Gaspar Noé

Dansers. Een feest. Vinyl. Sangria. Meisjes. Een kind. Een vlag. Sangria. Een gang. Een spiegel. Een woud. Sangria. Gelach. Sneeuw. Geschreeuw. Sangria. Dansers. Een mes. Bloed. Tranen....

Dansers. Een feest. Vinyl. Sangria. Meisjes. Een kind. Een vlag. Sangria. Een gang. Een spiegel. Een woud. Sangria. Gelach. Sneeuw. Geschreeuw. Sangria. Dansers. Een mes. Bloed. Tranen. Vuur. Dat zijn de begrippen waaromheen, volgens de cryptische trailer, de vijfde film van shockfilmer Gaspar Noé is opgebouwd. Critici hebben daar - verrassing! - de woorden 'seks' en 'automutilatie' aan toegevoegd, en een onder hen omschreef Climax als Fame meets Marquis de Sade. In het kort: na een repetitie bouwt een gezelschap van jonge dansers een feestje, niet wetende dat iemand lsd in de sangria heeft gedaan. Meer hoeft u niet te weten. Sinds hij in 2002 mensen in Cannes de zaal uit joeg met de minutenlange verkrachtingsscène van Monica Bellucci in Irréversible, heeft Noé zijn publiek altijd gegeven waar het heimelijk om vroeg: een hypergestileerd inkijkje in de hel.