(GBA)
...

(GBA) Videogames bestaan al lang genoeg om sommigen onder ons aan het mijmeren te brengen over de goede ouwe tijd, toen Donkey Kong de speelplaats op school veroverde en Pac-Man zijn intrede deed in de jeugdclub. Waren de spelletjes van toen beter? Natuurlijk niet, maar ze waren wel geniaal eenvoudig en minstens even verslavend als Splinter Cell, Final Fantasy en andere 21e-eeuwse pronkstukjes van de digitale plezierindustrie. Reden genoeg voor pionier Nintendo om enkele van zijn klassiekers nog eens uit de kast te halen. In originele versie. Natuurlijk niet voor de NES-console, want die is er al lang niet meer, maar voor de huidige GameBoy Advance. Zo herbeleven we het debuut van Nintendo-boegbeeld Mario, als naamloos personage in Donkey Kong. Mario moet zijn vriendin bevrijden uit de armen van de boosaardige aap naar wie de game is genoemd. Verder niets: geen 3D-omgevingen, variabele plotontwikkelingen of geavanceerde gameplay. In Donkey Kong moet je gewoon de aap vangen. Veel valt er over de game eigenlijk niet te vertellen, tenzij iemand geïnteresseerd zou zijn in een dissertatie over rollende tonnetjes en hoe er over te springen. Maar: ook na twintig jaar nog altijd razend leuk. Hetzelfde kan worden gezegd van Super Mario Bros., die medio jaren tachtig de gamesindustrie op de sporen zette en van bedenker Shigeru Miyamoto een miljardair maakte. Hoewel het vandaag hopeloos gedateerd aandoet, blijft dit stukje digitale prehistorie totaal onweerstaanbaar. De omzetting van Pac-Man naar de GameBoy Advance is helaas minder goed geslaagd. Het hapmannetje en de andere spoken in het spel hebben een maatje extra gekregen om ze duidelijk zichtbaar te maken op het kleine scherm van de GBA, maar daardoor lijken ze voortdurend over de lijnen van het doolhof te lopen. Bovendien ontdek je al snel dat Pac-Man zijn succes te danken heeft aan de arcadehallen en niet aan de NES-console: bij aanvang van het spel reik je instinctief naar de grote joystick die op het kastmodel stak, de knopjes op de GBA maken de pret meteen een stuk minder. Het heeft natuurlijk weinig zin om twintig jaar oude games te beoordelen volgens dezelfde criteria als de nieuwste PlayStation- of Xbox-titels, maar nostalgie mag niet in de weg staan van kritiek. Pac-Man, Donkey Kong en Super Mario Bros. vormen de blikvangers van de uitgebreide Classic NES Series, een poging van Nintendo om zijn oude fans te plezieren en intussen nog iets aan hen te verdienen. Bart Vandormael Bart Vandormael