Bleek, treurig meisje maakt op slaapkamer filmpjes met bleke, treurige indiepopliedjes, gaat viraal via YouTube, tekent platencontract. Aflevering elfendertig? Of de 21-ja...

Bleek, treurig meisje maakt op slaapkamer filmpjes met bleke, treurige indiepopliedjes, gaat viraal via YouTube, tekent platencontract. Aflevering elfendertig? Of de 21-jarige Clairo Cottrill, uit het gehucht Carlisle in Massachusetts, al dan niet spontaan en op eigen kracht de haar omringende hype heeft aangezwengeld, is voer voor social media. Hier stellen we onbevangen vast dat er een rechte lijn loopt van The Cardigans, via de jonge Feist, Haim en Lorde, naar dit uit schuchtere knuffelpop en donzige electronica opgetrokken debuut. Producer Rostam Batmanglij (ex-Vampire Weekend) doet aardig zijn best om de lichtgewichtliedjes in hun genderfluïde sausje middels potige drums en gewichtige synths boven water te houden, maar zelfs met korsten is dit flinterdunne, zoutloze internetsoep uit een pakje.