ALFONSO CUARON

MET CLIVE OWEN, CLAIRE-HOPE ASHITEY, JULIANNE MOORE, MICHAEL CAINE, CHIWETEL OJIOFOR

Dreigend, aangrijpend, spannend, virtuoos in beeld gebracht, barstensvol slimme ideëen en prangende vraagstukken over de troebele wereld van vandaag: Alfonso Cuarón ( A Little Princess, Y tu mama también, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban) levert met zijn eerste uitstapje in het sciencefictiongenre alweer een voltreffer af. Zelfs al heeft hij P.D. James' roman waarop zijn film is gebaseerd niet eens gelezen (Cuarón: 'Nergens voor nodig. Het bronmateriaal is niet meer dan een hulpmiddel.').

De Mexicaan bezondigt zich geen halve seconde aan futuristische mooifilmerij of luchtledige spektakelcinema, maar zet de kijker al vanaf de explosieve openingssequens op een rollercoaster richting nabije toekomst - Engeland anno 2027 om precies te zijn. Daar maken we kennis met Theo (Clive Owen, in zijn beste rol sinds Closer), een sullige bureaucraat die als een zombie door de fascistoïde heilstaat doolt en zich allang heeft neergelegd bij het stilaan afsterven van de sinds 2008 volkomen onvruchtbaar geworden mensheid.

Tenminste, tot zijn rebelse ex (Julianne Moore) en zijn enige kameraad, de oude hippie Jasper (Michael Caine) zijn idealisme van weleer opnieuw aanwakkeren en hij tegen en wil dank tot bodyguard wordt gebombardeerd van Kee (Claire-Hope Ashitey), de enige vrouw op aarde die plots weer zwanger blijkt en die zowel door de regering als het ondergrondse verzet wordt belaagd. Wat volgt, is een meeslepende survivaltocht langs stedelijke jungles, landelijke schuilplaatsen, groezelige oorlogszones en troosteloze vluchtelingenkampen, met als niet geringe inzet: het voortbestaan van de mensheid.

Cuarón en zijn vaste cameraman Emmanuel Lubezki zijn discreet virtuoos en pakken dit keer niet uit met blitse montage-effecten of bruuske cuts, maar met lange, glijdende tracking shots die de chaos ultrarealistisch doen ogen, alsof je zelf vanuit de loopgraven getuige bent. Verwacht dus géén UFO's, aliens of andere sf-attributen in deze toekomstnachtmerrie, wel de overtreffende trap van actuele hete hangijzers zoals terreur, migratie, totalitarisme, spiritualiteit en milieumiserie. It's science fiction, Jim, but not as we know it.

Dave Mestdach