Postrock. Op gitaarwerk gefocuste muziekstijl, een tiental jaar geleden bezweken aan een bore-out en de aanvoer van steeds matiger epigonen van Godspeed You! Black Emperor en ande...

Postrock. Op gitaarwerk gefocuste muziekstijl, een tiental jaar geleden bezweken aan een bore-out en de aanvoer van steeds matiger epigonen van Godspeed You! Black Emperor en andere Mogwais. Zo staat het niet in Van Dale, maar het had gekund. Charnia, ooit een soort Waaslandse Amenra op zoek naar een eigen sound, laat zich niet in dat vergane keurslijf dwingen. Reculer pour mieux sauter, dacht het viertal na hun debuut Dageraad (2015), en ze maakten de lei schoon voor Het laatste licht. In hoge mate dankzij de pärtiaanse bijdragen van de gastmuzikanten - violist Jens Debacker en contrabassist Pieter-Jan Van Assche aka Innerwoud - imponeert het viertal met een veelgelaagde, dynamische en soms onaards mooie compositie die u bijna veertig minuten lang in opperste staat van bedwelming houdt.