Met zijn unieke mix van avant-garderock en een modieuze look zette de Britse band Roxy Music vanaf het begin van de jaren 1970 de toon voor de glamrock en de britpop die de decennia daarna zouden volgen. Zonder R...

Met zijn unieke mix van avant-garderock en een modieuze look zette de Britse band Roxy Music vanaf het begin van de jaren 1970 de toon voor de glamrock en de britpop die de decennia daarna zouden volgen. Zonder Roxy Music immers geen Depeche Mode, Pulp, Suede of - godbetert - Spandau Ballet. Stijlbewaker van dienst was Bryan Ferry, de elegante dandy-playboy die half croonend, half mompelend de term tongue in cheek een nieuwe betekenis gaf. Ondanks 's mans fratsen op de fijne lijn tussen kunst en kitsch rekenden zelfs punkers en hippies zich tot zijn hondstrouwe fanbase. Daar waar veel van zijn generatiegenoten zelfgenoegzaam zwelgen in hun eigen opgeklopte mythe, is de zanger (zelfs nu, op zijn 75e) altijd ontieglijk hip, cool, relevant, avontuurlijk en vernieuwend gebleven. Dit is zijn portret, met een prominente rol voor... zichzelf. Mag het even? Want Roxy Music is en blijft een verrukkelijke band, en front- en alfamannetje Ferry al meer dan vier decennia een betrouwbare handelaar in truly great British glamrock.