En in Gent? Daar greep troubadour en ex-Pink Flower Bruno Deneckere het coronajuk aan om in drie weken een complete plaat bijeen te schrijven, en die voor een breder vermaak ook...

En in Gent? Daar greep troubadour en ex-Pink Flower Bruno Deneckere het coronajuk aan om in drie weken een complete plaat bijeen te schrijven, en die voor een breder vermaak ook op te nemen. We vernemen dat een decemberochtend volstond en het resultaat onderschrijft dat. Je hoort man en folkgitaar, franjeloos en droog in de ruimte, zo dicht tegen je oor dat je bijna vraagt of hij iets wil drinken. De hoffelijkheid komt dan van beide kanten, want onder zijn wat nasale stem en zuivere getokkel offreert Deneckere - om de Pete Seeger-modus compleet te maken - ook nog teksten die het aanhoren waard zijn: over het leven in bubbels en een opstootje in een tearoom, of doorspekt met schalksheden over clichés in songs en - in het best wel Barry McGuire-achtige Lies - hoe hij Barry McGuire écht niet kent.