* Je artiestennaam komt van Bob Saint-Clar, een personage uit 'Le Magnifique'...

... gespeeld door Jean-Paul Belmondo, inderdaad. Een supercoole film uit 1973 over de pulpschrijver François Merlin, die in zijn verbeelding in de huid kruipt van de spion Bob Saint-Clar, zeg maar de Franse James Bond. Hij beleeft allerlei imaginaire avonturen en is omringd door mooie vrouwen. Génial, quoi.
...

... gespeeld door Jean-Paul Belmondo, inderdaad. Een supercoole film uit 1973 over de pulpschrijver François Merlin, die in zijn verbeelding in de huid kruipt van de spion Bob Saint-Clar, zeg maar de Franse James Bond. Hij beleeft allerlei imaginaire avonturen en is omringd door mooie vrouwen. Génial, quoi. Absoluut. Pirates of the Caribbean1 en 2 vond ik de max, en ik ga zeker nog naar Spider-Man 3 kijken met mijn zoontje. En laat ik Dirty Harry niet vergeten, de onsterfelijke held die gerechtigheid doet geschieden. Fenomenaal. Brokeback Mountain, het hypergevoelige meesterwerk van Ang Lee, en verder Je vous trouve très beau en Embrassez qui vous voudrez van de Franse regisseur Michel Blanc. Ook de films waarin Blanc zelf meespeelt - Les Bronzés bijvoorbeeld - vind ik heerlijk. De zeldzame keren dat ik lectuur ter hand neem, gaat het meestal over muziek. Ik heb bijvoorbeeld onlangs de biografie van Miles Davis gelezen. En ik ben bezig in Can't Stop Won't Stop van Jeff Chang, een steengoed boek over de geschiedenis van de hiphop. Vroeger veel meer dan nu. Ik ben opgegroeid met rap en hiphop. In 1987 zag ik in Parijs een memorabel concert van Afrika Bambaataa. Hij had DJ Jazzy Jeff, de breakdancers van Rock Steady Crew en de graffitiartiesten van Zulu Nation meegebracht. Dat concert was mijn eerste, intense kennismaking met de Amerikaanse hiphopcultuur. Van de teksten begreep ik niks, maar die nieuwe sound blies me helemaal omver. Sinds die dag was ik helemaal verknocht aan hiphop. Puristen zeggen dat hiphop stierf in 1979, het jaar dat Rapper's Delight van Sugarhill Gang op plaat werd uitgebracht. Ze beweren dat echte hiphop niet op een schijfje staat, maar live ontstaat door MC's die improviseren. Ik vind dat overdreven. Er wordt nog steeds geweldige hiphop gemaakt. Meer nog: de vernieuwende producers - genre The Neptunes en Timbaland - komen allemaal uit dat milieu. Klassiekers uit respect onaangeroerd laten omdat je ze toch niet meer kan verbeteren, vind ik een ouderwetse gedachte. Een hedendaagse artiest moet zijn idolen durven aanpakken en er een nieuwe sound aan toevoegen. Muziek moet vooruitgaan, niet terugblikken. Als headliner op de mainstage boek ik mijn oppergod: Prince. Hij is de uitvinder van alles wat tussen pop en funk ligt. Kortom, een blanke met een zwarte spirit. Bob Marley, Bob Dylan, Led Zeppelin en The Doors mogen ook komen optreden. Om het een beetje hedendaags te houden, spelen in de danstent achtereenvolgens Snoop Dogg, De La Soul, DJ Jazzy Jeff en niet te vergeten Fergie. Fergies sexy danspasjes, kwetterstemmetje en looks zijn gewoonweg hemels. Je noemt mij een vrouwenzot? Terecht! Kijk, mijn goede vriend David Guetta (bekend van de hitsingle 'Love Don't Let Me Go', nvdr.) maakt ventenplaten. Ik maak muziek voor de vrouwen op de dansvloer. En voor de vrouw diep in mij. 'Soundz of Freedom', het nieuwe remixalbum van Bob Sinclar, is uit bij News en ligt vanaf 21 mei in de platenwinkel. Bob Sinclar draait op 29 juli op Tomorrowland in Boom. www.bobsinclar.com, www.tomorrowland.be. Thijs Demeulemeester