In de VS en het Verenigd Koninkrijk trekken ze hun neus op voor de doodbrave computeranimatiefilms die het Brusselse nWave afstemt op jonge gezinnen, in China, Frankrijk, Zuid-Korea en Rusland lusten ze er wel pap ...

In de VS en het Verenigd Koninkrijk trekken ze hun neus op voor de doodbrave computeranimatiefilms die het Brusselse nWave afstemt op jonge gezinnen, in China, Frankrijk, Zuid-Korea en Rusland lusten ze er wel pap van. In 2017 bracht Son of Bigfoot alleen al aan bioscooptickets 47 miljoen dollar op. De ervaren studio hoopt op een tweede golf met een sequel. Dit keer trekt Bigfoot - een kruising tussen een yeti en de vader van een puber - naar Alaska om te onderzoeken of een oliemaatschappij wel zo ecovriendelijk is als ze beweert te zijn. Na zijn verdwijning schiet de hele familie hem te hulp: zijn vrouw, zijn zoon en de inwonende beestenbende waaronder een ongelikte wasbeer en een onhandige beer. De animatie is van een aanvaardbaar niveau, ook al is het budget een fractie van dat van de Amerikaanse concurrenten. Jammer genoeg lijdt het scenario onder een gebrek aan originaliteit en de economische verplichting om vooral niemand voor het hoofd te stoten. Middenstrookrijdersscinema van eersteklas ondernemers.