De weg naar het succes is geplaveid met mislukkingen, zoals dat in de volksmond heet. Voor Benjamin Clementine liep die weg via het met kasseistenen bestrate Montmartre, in Par...

De weg naar het succes is geplaveid met mislukkingen, zoals dat in de volksmond heet. Voor Benjamin Clementine liep die weg via het met kasseistenen bestrate Montmartre, in Parijs. Tot een jaar of vijf geleden leefde de Londenaar er van zijn gitaar, een platencontract met Universal, schouderklopjes van Paul McCartney en Björk en de Mercury Prize 2015 (voor At Least for Now) het verst van zijn gedachten. In elf barok aangeklede songs gaat I Tell a Fly door op, en óver, het theatrale elan van Clementines bekroonde debuut: met averechts gearrangeerde, orkestrale pop (Farewell Sonata), abstracte vaudeville (Quintessence), neopsychedelica (One Awkward Fish), Brel-achtig pathos (By the Ports of Europe) én een protestoperette met als locatie Calais (God Save the Jungle). Erg aparte vis, indeed!