Maandag 17/5, 21.10 - Canvas'Een documentairereeks waarin getoond wordt hoe in de sport triomf en wanhoop vaak heel dicht bij elkaar liggen', zo omschreven we Belga Sport nog in het vorige nummer, en de aflevering van deze week lijkt daarvan de perfecte illustratie. In Freddy Maertens, De Comeback wordt namelijk ingezoomd op de woelige carrière van een van de kleurrijkste figuren uit de Belgische wielersport, en dan vooral op zijn terugkeer in het peloton in 1981. Toen Maertens na enkele topjaren zijn pols brak tijdens de Giro van 1977 ging het met zijn carrière steil bergaf. Hij raakte op de dool, kreeg financiële problemen en leek voorgoed verloren voor de wielrennerij, tot voormalige ploegleider Lomme ...

Maandag 17/5, 21.10 - Canvas'Een documentairereeks waarin getoond wordt hoe in de sport triomf en wanhoop vaak heel dicht bij elkaar liggen', zo omschreven we Belga Sport nog in het vorige nummer, en de aflevering van deze week lijkt daarvan de perfecte illustratie. In Freddy Maertens, De Comeback wordt namelijk ingezoomd op de woelige carrière van een van de kleurrijkste figuren uit de Belgische wielersport, en dan vooral op zijn terugkeer in het peloton in 1981. Toen Maertens na enkele topjaren zijn pols brak tijdens de Giro van 1977 ging het met zijn carrière steil bergaf. Hij raakte op de dool, kreeg financiële problemen en leek voorgoed verloren voor de wielrennerij, tot voormalige ploegleider Lomme Driessens hem weer onder de vleugels nam. In de zomer van 1981 trokken ze samen de Tour, en daar won Maertens meteen de eerste rit - uiteindelijk pakte hij vijf zeges én de groene trui. Maar de ultieme revanche kwam er op het WK in Praag, waar Maertens in een spurt met Bernard Hinault en Guiseppe Saronni voor de tweede keer de regenboogtrui won. Is dit echt 'de grootste comeback uit de wielergeschiedenis', zoals in de perstekst staat? Joost Vandensande: Als je er de kranten op naleest, dan was het toch bijna een mirakel. Op het einde van de jaren 70 was Maertens, toen nog maar 28, helemaal afgeschreven: door de pers, door de supporters, door de ploegleiders... niemand geloofde nog in hem. Alleen Lomme Driessens wilde hem nog een contract geven, een minimumcontract welteverstaan, wat op zich al een vernedering was voor een ex-wereldkampioen als Maertens. Hoe belangrijk was de inbreng van wijlen Lomme Driessens? Vandensande: Lomme was natuurlijk keihard: hij nam letterlijk het hele huishouden van Maertens over, beantwoordde zijn telefoon, regelde zijn leven. Nu, Freddy geeft ook zelf toe dat hij iemand nodig had die hem een ijzeren discipline oplegde. Het is moeilijk om in zijn ziel te kijken, en Driessens was wellicht een van de weinige mensen die vat op hem hadden. Maar ook zijn vrouw Carine heeft een heel belangrijke rol gespeeld: als je van Freddy iets kunt zeggen, dan wel dat hij bijzonder goed getrouwd is. (Lacht) Zij is altijd onvoorwaardelijk achter hem blijven staan, ondanks de financiële problemen en de waanzinnige roddels die er over haar man de ronde deden. Eigenlijk verdient Carine een standbeeld en we zijn vooral blij dat zij met deze documentaire eens voor het voetlicht kan komen. De terugkeer was wel van korte duur, want na dat WK in Praag heeft Maertens nauwelijks nog iets gewonnen. Vandensande: Ja, je hebt het gevoel dat hij nog één keer wilde schitteren, en toen dat gebeurd was, is hij helemaal weggedeemsterd. Na 1981 is het van kwaad naar erger gegaan, heeft hij problemen gekregen met drank en doping... Freddy had bijzonder veel talent - hij werd niet voor niets 'de nieuwe Merckx' genoemd' - maar wellicht miste hij een beetje persoonlijkheid in vergelijking met een Van Looy of een Merckx. We hebben foto's van hem teruggevonden uit zijn glorieperiode waar hij als twee druppels water op Frank Vandenbroucke lijkt, en eigenlijk zijn er tussen de carrières van die twee ook een hoop parallellen te trekken. Alleen is het bij Freddy gelukkig beter afgelopen en heeft hij zijn zaakjes weer op orde gekregen. Die periode na 1981 raken we echter maar even aan, omdat dat verhaal vol kommer en kwel al zo vaak verteld is en omdat hij ook niet verdient dat alles nog eens opgerakeld wordt. Daar is hij een te groot coureur voor. Als je Freddy's erelijst overloopt, is het bijna niet te geloven wat hij allemaal gewonnen heeft, van klassiekers over WK's tot grote rondes als de Vuelta. Hij is misschien niet van hetzelfde niveau als Van Looy of Merckx, maar hij komt er toch net achter. (S.W.)