Zo'n halve eeuw geleden verkoopt de jonge vrouw Beatrice handschoenen in een grote Parijse winkelgalerij. Op haar pendeltraject merkt ze een rode tas op, die schijnbaar niemand toebehoort. Op een dag kan ze haar nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en neemt ze de tas mee naar huis. De inhoud ervan, een fotoalbum, geeft haar eenzame leven een magische wending. Met die eenvoudige bouwstenen zet Joris Mertens een indrukwekkend debuut neer. Zijn ervaring in film en tv verklaart misschien waarom hij zijn hele verhaal zonder tekst verteld krijgt, ook wanneer er complexe dingen gebeuren. Maar Beatrice is vooral een triomf van sfeer en stijl. Mertens' historische Parijs voelt tegelijk levensecht en sprookjesachtig aan. De schetsachtige, soms bijzonder gedetailleerde tekeningen en de keuze voor rood en bruin roepen associaties met het werk van Nicolas de Crécy op. In plot en liefde voor de lichtstad vormen Le fabuleux destin d'Amélie Poulain en Woody Allens Midnight in Paris dan weer vanzelfsprekende referentiepunten. Hopelijk is dit een eerste stap naar een ambitieuzer verhaal met tekst, want Mertens is tot grootse strips in staat.

Beatrice ***

Joris Mertens, Oogachtend, 112 blz., ? 24.