Een ultiem handgemeen in de backstage van een Parijs festival werd Oasis in augustus 2009 fataal. Noel Gallagher, eerstaanwezend songleverancier van de groep, trok eronderuit. Liam Gallagher, eerstaanwezend zanger van de groep, bleef zitten waar hij zat. Samen met gitarist Gem Archer, bassist-gitarist Andy Bell en drummer Chris Sharrock richtte hij nog diezelfde dag een nieuwe groep op: Beady Eye, een très beatlesiaanse rockband en tevens de reden waarom wij in Londen aan tafel schuiven met Andy Bell (40, stoppelbaard) en Liam Gallagher (38, groene parka).
...

Een ultiem handgemeen in de backstage van een Parijs festival werd Oasis in augustus 2009 fataal. Noel Gallagher, eerstaanwezend songleverancier van de groep, trok eronderuit. Liam Gallagher, eerstaanwezend zanger van de groep, bleef zitten waar hij zat. Samen met gitarist Gem Archer, bassist-gitarist Andy Bell en drummer Chris Sharrock richtte hij nog diezelfde dag een nieuwe groep op: Beady Eye, een très beatlesiaanse rockband en tevens de reden waarom wij in Londen aan tafel schuiven met Andy Bell (40, stoppelbaard) en Liam Gallagher (38, groene parka). Liam Gallagher: Een nieuwe groep. Definitely. Andy Bell: Het is natuurlijk wel een unieke situatie: een zogenaamd nieuwe groep bestaande uit niet-nieuwe groepsleden. We hebben onder ons vieren al vaak hardop zitten zoeken naar andere voorbeelden, maar we kunnen er niet één bedenken. Gallagher: We zijn nog maar net begonnen en we zijn nú al uniek. Gallagher: Voor mij is het toch een heel andere groep. We hebben een nieuwe naam, we hebben nieuwe songs, Andy hier is van bas naar gitaar overgeschakeld... Bell: En, niet te vergeten, de belangrijkste songleverancier van onze vorige band is opgestapt: van een verandering gesproken! We konden ons niet langer Oasis noemen, maar we wilden wel graag samen blijven spelen. Dan zit er niets anders op dan een nieuwe groep op te richten. Gallagher: Van dag één.Bell: De ochtend na de split, toen we vanuit Parijs weer in Londen aankwamen, was het al een uitgemaakte zaak. Gallagher: Je stopt toch niet met samenspelen omdat één persoon het toevallig niet leuk meer vindt? Een dwaze vechtpartij is een lullige reden om een groep op te blazen, maar dat is wat Noel heeft gedaan. En daar moesten we mee leven. Bell:When life gives you lemons, you make lemonade. Je past je aan de situatie aan. Terug in Londen spraken we af om twee maanden later de studio in te duiken en wat ideeën uit te proberen. Zolang hebben we het niet eens uitgehouden: na één week hingen we al met elkaar aan de telefoon. We wilden er meteen weer invliegen. Bell: Wees gerust, tussen ons vieren moesten er geen vetes worden beslecht. Gallagher: Die zogenaamde conflicten binnen Oasis zijn trouwens sterk overdreven. Passie wordt vaak verward met arrogantie. Veel mensen vinden Oasis arrogant, of vinden Noel en mij arrogant, terwijl we gewoon weten wat we willen en geen blad voor de mond nemen. Meer is het niet. Gallagher:(Wuift de vraag weg) Wat een romantisch gezever. Bell: Ik weet toch ook niet of dat klopt. Ik geloof zelfs dat Noel die nummers al geschreven had vóór de doorbraak van Oasis. Bell: We hebben dat nummer vooral om muzikale redenen vooraan gezet. Gallagher: Als je met een nieuw project terugkomt, hoef je niet met een flauwe ballad komen aan te zetten. Nee, je moet meteen knallen. Vandaar dat we de plaat met een rocker openen. Maar je hebt gelijk: je kunt het nummer ook symbolisch interpreteren. Gallagher: Dat is nu net het mooie aan dit hele verhaal: dat we de dingen eindelijk weer in handen kunnen nemen. Dat we zelf weer kunnen beslissen over het artwork, de promofoto's en de lengte van de tournee. Bij Oasis nam Noel zowat alles over. Het is leuk om nog eens de opwinding van de begindagen te voelen. Een nieuwe naam zoeken bijvoorbeeld: vond ik echt gewéldig. Eerst wilde ik helemaal geen nieuwe naam: mijn hele leven kleeft aan het woord 'Oasis', mijn leven wás Oasis. Maar ja... Bell: Heel raar, die naamsverandering. Alsof je van de ene dag op de andere van geslacht verandert en tegen al je vrienden en kennissen moet zeggen: voortaan heet ik niet meer Andy, maar Andrea. (Lacht)Gallagher: Dat gaan we niet aan jouw neus hangen, kerel. Mij viel vooral op dat bijna negentig procent van de bandnamen die we bedachten al bleek te bestaan. En in bijna evenveel gevallen bleken het ook nog eens behoorlijk shitty bands. We hebben even overwogen om van een van die bands de naam over te kopen, maar dat gunde ik de motherfuckers uiteindelijk niet. Gallagher:(Gepikeerd) Bij welke plaat zou ze anders moeten aansluiten? We kunnen toch moeilijk doen alsof de vorige groep niet bestaan heeft? Natúúrlijk klinken we als Oasis. Hadden we moeten terugkomen als een fuckin' girl group misschien? Gallagher: Misschien wel, maar dat was dan zeker geen bewuste keuze. Eigenlijk hebben we het niet één keer gehad over wat voor een plaat het moest worden. We hebben allemaal nummers geschreven, ze in de groep gegooid, er samen aan gewerkt en ze opgenomen. Done. Gallagher: Wij bij hem? Hij bij ons, zul je bedoelen. Hij was de eerste die ons management na de split liet weten dat hij beschikbaar was als we iets wilden opnemen. En tja, hij is best oké. Hij heeft een hoop goede platen gemaakt en een paar slechte, maar gelukkig meer goede dan slechte. Ik denk maar aan die van The La's. Ik wilde vooral geen trendy producer die toevallig last year's hit record heeft gemaakt. En hij heeft niet veel hoeven te doen, want om eerlijk te zijn klonken onze demo's al geweldig. Gallagher:Thanks, mate. Ik zing ook écht anders op deze plaat. Bell: Het ligt aan de volgorde waarop we alles hebben opgenomen. Bij Oasis deden we de vocal track altijd op het laatst. Deze keer hebben we Liam alles al bij de eerste take laten inzingen. Gallagher: Daardoor hoefde ik niet de hele tijd tegen een geluidsmuur aan te schreeuwen. En dan ga je dus wat zachter zingen. Gallagher: Daar ben ik heel blij om. Bij Oasis was ik al een pleitbezorger voor vrouwenkoortjes, maar dat mocht nooit van Mister Know-It-All. Ik herinner me dat we in Amerika eens een B-kantje aan het opnemen waren en ik aan Noel suggereerde om er vrouwelijke backings bij te halen. Je had zijn gezicht moeten zien: 'Oh neen, géén vrouwen!' Terwijl ik denk: een paar grieten, wat kun je daar tegen hebben? Gallagher: Taboes zou ik ze niet noemen, maar... Kijk, bij Oasis wierp Noel zich op als muzikaal leider. Wij konden wel input geven, maar hij wikte en beschikte. Beady Eye is veel meer een democratie. Ik denk dat ik voor ons alle vier mag spreken als ik zeg dat het een bevrijding is om eindelijk loos te gaan in de studio en je niet bij elk ideetje te hoeven afvragen of Noel het wel zal zien zitten. Gallagher: Eén les heb ik geleerd: keep an eye on fuckin' everything. Bij Oasis werd ons veel te veel uit handen genomen. Op een bepaald moment waren we zo groot, dat alles voor ons geregeld werd: van het broodje dat we 's middags aten tot de lengte van de tournee. En ze hebben ons al die zaken uit handen genomen omdat ze het kónden. En ze konden het omdat we te lui waren om het zelf te doen. In die val wil ik niet meer trappen. Deze keer doen we alles zelf. Bell: Hoe vaak zijn er geen vreselijke promofoto's van ons gemaakt omdat de platenfirma een fotograaf betaalde die op dat moment trendy was en die in onze plaats zei waar we moesten gaan staan en waarheen we moesten kijken. We ondergingen het allemaal: geen wonder dat de meeste van die foto's nergens op leken. Gallagher: Nu spotten we zelf locaties en denken we zelf een thema uit. Bell: Je wordt het al snel gewoon om enkel maar op te dagen. Just turning up: dat was het bij Oasis een beetje geworden, eigenlijk. Gallagher:Exactly! We waren in een logge tank beland en die krijg je niet zomaar op één-twee-drie bijgestuurd. Plots zaten we in een systeem waarin we geleefd werden. Fuck that, daarvoor ben ik niet in de rock-'n-roll gegaan. Die eindeloze tournees bijvoorbeeld: mijn god, wat was ik die beu! En dan dat parcours dat voor je wordt uitgestippeld: plaat maken, anderhalf jaar toeren, de studio in en weer een plaat maken. Dat is fuckin' saai, niet? Gedaan ermee. Deze keer wil ik de touwtjes in handen houden. Als ik na deze tournee zin heb om aan de tweede plaat te beginnen, dan duiken we de studio in en doen we dat gewoon.Ik ben een rockster geworden om me te amuseren, niet om dingen tegen mijn zin te doen. Je kunt je eens een dagje wat minder voelen, akkoord, maar je slecht voelen als je een rockster bent: sorry, dan verdien je het niet om er een te zijn. Gallagher: Nú al het slachtoffer van ons eigen succes! Je boekt drie optredens en voor je het weet heb je er negenhonderd ingeschreven. (Lacht) Maar het wordt geweldig, hoor. We doen het voorprogramma van een paar groepen waarvan ik nu al weet dat ze het in hun broek doen omdat ze ná ons moeten komen. Bell: Ik denk dat een paar groepen opgelucht ademhaalden toen ze hoorden dat Oasis was gesplit. Minstens evenveel bands zullen ze nu weer knijpen als ze Beady Eye te horen krijgen. Gallagher: We gaan rockmuziek weer op de kaart zetten. Tegenwoordig is pop aan de macht, maar wacht tot Beady Eye zijn doorbraak heeft gemaakt. We zijn op dit moment de fuckin' beste groep van de wereld. Ik kan niet wachten om voor Coldplay te spelen, om voor Arctic Monkeys te spelen, om voor Kasabian te spelen: die sterven van de schrik. Ze hebben vroeger nog als voorprogramma gespeeld van Oasis, nu openen wij voor hen: we zijn de underdogs, maar we zullen hen een fuckin' poepje laten ruiken. DIFFERENT GEAR, STILL SPEEDING Op 28/2 uit bij PIAS. DOOR VINCENT BYLOO'We doen het voorprogramma van een paar groepen waarvan ik nu al weet dat ze het in hun broek doen omdat ze ná ons moeten komen.' 'Vrouwenkoortjes bij Oasis: het mocht niet van Mister Know-It-All. Terwijl ik denk: een paar grieten, wat kun je daar tegen hebben?'