Er was er vorige week één jarig, maar veel 'Hoera! Hoera!' hebben we niet gehoord. We hebben het over Big Brother, de stamvader van de reality-tv, waarvan het op 16 september precies tien jaar geleden was dat hij voor het eerst op televisie verscheen. Dat gebeurde bij de Nederlandse zender Veronica, dat in Almere een Big Brother-huis had opgetrokken waar enkele gewone mensen zich lieten opsluiten en maandenlang gefilmd werden. Al vlug zou de format van productiehuis Endemol de hele wereld rondgaan, van Vlaanderen - waar de eerste reeks in 20...

Er was er vorige week één jarig, maar veel 'Hoera! Hoera!' hebben we niet gehoord. We hebben het over Big Brother, de stamvader van de reality-tv, waarvan het op 16 september precies tien jaar geleden was dat hij voor het eerst op televisie verscheen. Dat gebeurde bij de Nederlandse zender Veronica, dat in Almere een Big Brother-huis had opgetrokken waar enkele gewone mensen zich lieten opsluiten en maandenlang gefilmd werden. Al vlug zou de format van productiehuis Endemol de hele wereld rondgaan, van Vlaanderen - waar de eerste reeks in 2000 van start ging - tot de Verenigde Staten. Anno 2009 is het realityprogramma nog altijd te zien in 72 landen - in Afrika loopt bijvoorbeeld in elk land, behalve Burundi, een versie. In deze contreien zou het echter niet gepast zijn om bij de tiende verjaardag nog uit volle borst 'Lang zal hij leven' te zingen. De afgelopen jaren was Big Brother hier immers stevig op zijn retour: in Nederland is het al van 2006 geleden dat de reeks nog op tv liep, in Vlaanderen dateert de laatste editie van 2007 en in geen van beide landen zijn er plannen om het programma opnieuw tot leven te wekken. Ook in de twee grootste tv-markten ter wereld, de VS en Groot-Brittannië, is het einde van Big Brother nabij - in Engeland werd onlangs nog bekendgemaakt dat de reeks van volgend jaar de laatste zal zijn. Het is dus een beetje een verjaardag in mineur, terwijl je nochtans vandaag wel heimwee zou kunnen hebben naar Big Brother. Neen, niet meteen naar het programma zelf - dat hebben we eerlijk gezegd altijd redelijk saai gevonden - maar wel naar alle debatten naar aanleiding van de start. Discussies over hoever reality-tv kon gaan, wat makers zich al of niet konden veroorloven en wat de psychologische gevolgen zouden kunnen zijn voor deelnemers. Toegegeven, de reacties van die cultuurpessimisten die tien jaar geleden het einde van de westerse beschaving voorspelden, waren misschien een beetje overtrokken, maar ze wáren er tenminste wel. Vandaag worden relaties bewust en met behulp van louche montagetechnieken kapotgemaakt en ligt niemand er nog wakker van. Je kunt gaan filmen tijdens het laatste verjaardagsfeestje dat een stervende vrouw voor haar zoontje kan geven, en er worden geen vragen gesteld. Je mag tienerkoppels met een cameraploeg in een huis steken en een baby in de handen stoppen, en het blijft rustig. En je kunt een 20-jarig meisje op basis van niets meer dan geruchten zwartmaken op de cover van je weekblad, enkel en alleen omdat ze een culinaire realityreeks gewonnen heeft, en er komt nauwelijks reactie op. Je zou dus terugverlangen naar de tijd dat kandidaten nog gewoon in een huis moesten gaan zitten om er te proberen het wereldrecord T-shirts aan- en uittrekken te breken. Kom terug Big Brother, alles is vergeten en vergeven! Stefaan WerbrouckDe reacties van die cultuurpessimisten die het einde van de westerse beschaving voorspelden, waren tien jaar geleden misschien een beetje overtrokken, maar ze wáren er tenminste wel.