Film: ***
...

Film: *** Extra's: ** UniversalDeze grimmige satire over een schrijver die zijn woorden niet vindt, is ook een grappige variatie op de tragikomische problematiek van de ernstige schrijver die in Hollywood zijn ziel aan de duivel verkoopt. De titelheld is een jonge toneelschrijver die met zijn sociaal alerte stukken succes oogst op Broadway, maar om het uitgebuite massapubliek te bereiken richting Hollywood trekt. Daar moet hij voor (fictieve) studiobaas Jack Lipnick van Capitol Pictures een worstelfilm voor Wallace Beery schrijven, in de hoop dat hij daar wel de ' Barton Fink feeling' zal aan toevoegen. Barton Fink (John Turturro) weerstaat echter dapper alle verlokkingen. Zelfs al biedt de studio hem een chique residentie aan, hij verkiest een miezerig kamertje in het vervallen Earl hotel, dat wel een spookschip lijkt, (onder)bemand met personeel dat nog nauwelijks tot de levenden behoort. Fink zit er in een kamer zonder enig uitzicht met zijn gezicht naar de muur op zijn schrijfmachine te tokkelen, maar krijgt nauwelijks een woord op papier. Fink blijkt ook een pseudoradicaal. Hij heeft wel de mond vol van de gewone man, maar is niet eens bereid echt te luisteren als er zo'n exemplaar aan zijn deur komt kloppen. De buurman (John Goodman in grootse doen) die zijn rust verstoort is een goedmoedige, hevig transpirerende verzekeringsagent. Dat er met deze opdringerige kerel iets vreemds aan de hand is, zal Barton Fink veel te laat opmerken. Intussen is zijn verblijf in deze enge hotelkamer in een heuse nachtmerrie veranderd. Het behang komt los en begint op een vieze manier af te pellen; een avontuurtje met de secretaresse van een bevriende collega herschept zijn bed in een bloedbad en het hotel lijkt te muteren tot het voorgeborchte van de hel. De broers Coen laten in het midden of deze schlemiel nu echt het slachtoffer wordt van al deze ellende. Het zou ook een zieke grap kunnen zijn ten koste van een outsider die aan een extreme vorm van achtervolgingswaanzin lijdt. Het Earl Hotel moet zowat het meest bizarre hotel zijn sinds het ingesneeuwde Overlook Hotel waar Nicholson in The Shining door raasde. De Coens maken er een schijnbaar levend organisme van dat zweet, beeft, afbrokkelt en vuur spuwt. Ze roepen dit op met een minimum aan special effects, maar een maximale akoestische expressie. Verbazende geluidseffecten van een dichtschuivende lift, de wind die door de gangen blaast en het geruis van een schelp wanneer de camera in de afvoer verdwijnt, roepen een parallelle wereld op zoals die alleen in een getourmenteerde psyche kan gedijen. Win 3 dvd-boxen van 'The Coen Brothers Selection'. Zie pagina 5. Trakteert op FOCUSKNACK .BEPatrick Duynslaegher