Ik durf wel eens te zweven, dat kan je over me afleiden uit dit zelfportret. Als ik hoor dat iemand in de Verenigde Staten een plaat van Thou heeft gekocht, begin ik in mijn hoofd al valiezen te pakken om er te gaan toeren. Maar gelukkig zijn mijn vrouw en dochtertje er dan om me met mijn voeten op de grond te houden. En om me heel geduldig uit te leggen dat ik misschien toch niet meteen het volgende vliegtuig naar New York moet nemen. Ik ben ook nogal zwart-wit, ook dat zit in mijn tekening. Maar voor de rest is dit zelfportret gewoon een momentopname, puur vanuit het gevoel gem...

Ik durf wel eens te zweven, dat kan je over me afleiden uit dit zelfportret. Als ik hoor dat iemand in de Verenigde Staten een plaat van Thou heeft gekocht, begin ik in mijn hoofd al valiezen te pakken om er te gaan toeren. Maar gelukkig zijn mijn vrouw en dochtertje er dan om me met mijn voeten op de grond te houden. En om me heel geduldig uit te leggen dat ik misschien toch niet meteen het volgende vliegtuig naar New York moet nemen. Ik ben ook nogal zwart-wit, ook dat zit in mijn tekening. Maar voor de rest is dit zelfportret gewoon een momentopname, puur vanuit het gevoel gemaakt. Mijn wereld is een strandbal sinds ik vader ben, vandaar mijn aardbol met rode en blauwe strepen. Het is een groot cliché, maar de komst van mijn dochtertje Zowi doet me mijn eigen kindertijd herbeleven. De onbevangenheid waarmee zij naar de wereld kijkt, haar eerlijke en ironieloze blik... Dat was iets wat ik al jaren kwijt was, maar waarvan ik ontzettend blij ben dat ik het mag herontdekken. Weinig is wat het lijkt in de muziekwereld. Heel veel mensen hebben er een agenda, een imago én een ego. Maar dankzij mijn dochtertje besef ik meer dan ooit hoe futiel dat allemaal is. Mensen zijn mooie maar vooral rare wezens, vind ik. Daarom heb ik mijn hoofd een beetje een alien-achtig uitzicht gegeven op deze tekening. Ik ben een beetje een buitenstaander, altijd al geweest. Als kind wou ik geen brandweerman worden, maar astronaut of uitvinder, zoals Edison. En uiteindelijk bleek ik vooral te deugen als muzikant en geluidstechnicus, toch ook geen alledaagse beroepen. Ik heb het wel geprobeerd: een 'gewone' job, op 'gewone' uren en met een 'gewoon' loon. Maar daar bleek ik bij nader inzien toch niet voor in de wieg gelegd. Bekendheid, dat is iets waar we met Thou weinig last van hebben. En dat zeg ik niet om mezelf een houding te geven, ik vind het echt perfect zoals het nu is. Ik ben blij dat ik de muziek kan maken die ik wil. Zonder in De Slimste Mens te moeten gaan zitten om meer platen te verkopen. Succes, dat is niet iets waar je naar moet streven, vind ik. Dat is iets wat je moet krijgen. Of niet. 'This is not a B.V.' zou daarnaar kunnen verwijzen. Maar het is evengoed een spelletje met mijn initialen - Bart Vincent. En een knipoog naar This is not a record, de titel van onze internetreleases. Zanger/gitarist Bart Vincent (35) speelt samen met zijn echtgenote Does De Wolf bij de Gentse poprockgroep Thou, die bij fijnproevers bekendstaat als 'meest onderschatte groep van België'. Onder de vlag This Is Not A Record post de groep elk trimester drie nieuwe nummers op internet. Op 19 november verschijnen drie nieuwe songs, verkrijgbaar via iTunes. Op 17/11 speelt de groep in de Ancienne Belgique in Brussel, op 29/11 in de MOD in Hasselt, op 30/11 in de Kreun in Kortrijk, op 5/12 in de Vooruit in Gent en op 7/12 in de warande in Turnhout. Alle info: www.myspace.com/thoumusic Opgetekend door Wouter Van Driessche