Mercury Rev

Het weidse, rijke geluid van Deserter's Songs (1998) schurkte zich behaaglijk tegen dat van The Band aan. Niet moeilijk: mede-Catskillsbewoner Levon Helm drumde mee op Opus 40, Garth Hudson haalde tenor- en altsax boven voor Hudson Line. ...

Het weidse, rijke geluid van Deserter's Songs (1998) schurkte zich behaaglijk tegen dat van The Band aan. Niet moeilijk: mede-Catskillsbewoner Levon Helm drumde mee op Opus 40, Garth Hudson haalde tenor- en altsax boven voor Hudson Line. The Band van de 21e eeuw? Misschien niet qua veelzijdigheid, maar alleszins wel qua instrumentale klasse en solide samenspel. Voor Fast Man Raider Man, zijn dubbele americanaplaat uit 2006, haalde de Pixiesleider een rist doorgewinterde muzikanten uit de roots-sector naar de studio, waaronder ook Levon Helm. Voorman Brandon Curtis noemde Garth Hudsons accordeonsolo in I Want To Know (op de tweede SM-plaat Ten Silver Drops, 2006) 'krankzinnig'. 'Hij bespéélde dat instrument niet, hij legde er zijn ziel en zaligheid in.' Wie zat daar op de drumkruk voor het tweeluik Want One (2003) en Want Two (2004)? Toch wel niet Levon Helm zeker! Niet alleen smukten Garth Hudson en Levon Helm de southern R&B-song What Am I To You op, Helms autobiografie This Wheels On Fire werd door Jones en haar band verslónden op de toerbus. 'De schoonheid van Richard Manuels stem was de pijn en duisternis die hij ermee opriep. Ook Rick Danko klonk melancholisch, al kon hij tevens losbollig overkomen. En Levons stem is als een robuuste boeren-woning in het veld, blootgesteld aan de jaren, maar onverwoestbaar'. Ja, Jim James hield het eerder dit jaar in Rolling Stone maar met moeite droog. Zweeds-Brits groepje dat onlangs debuteerde met het niet onaardig rootsrockplaatje Broken Side of Time, gestationeerd is in Brooklyn (waar anders?) en oh zo graag met The Band zou worden vergeleken - wie niet? (K.B.)