De chronisch gemutste Damon Gough liet tien jaar lang weinig tot geen muzikale prestaties registreren. Daar brengt hij verandering in met een joviale plaat waarop hij in de de...

De chronisch gemutste Damon Gough liet tien jaar lang weinig tot geen muzikale prestaties registreren. Daar brengt hij verandering in met een joviale plaat waarop hij in de derde song meedeelt: ' The best part is that the future's unknown.' Misschien stamt die vreugde uit het besef dat zijn perspectieven lange tijd de pas werden afgesneden door alcoholproblemen en depressie. Die donkere periode heeft Goughs talenten niet aangetast. Hij weet nog steeds hoe hij een orkest voor zijn kar moet spannen, een gitaar als allesbehálve een gitaar kan laten klinken, en zijn bijna stuk voor stuk glunderende melodieën in watten van fraaie arrangementen moet leggen. We noteren sporen van bossanova, hiphop, disco en soul, maar horen vooral een gelouterd man die blij is het tot hier te hebben gebracht.