Shotter's Nation Parlophone rock
...

Shotter's Nation Parlophone rock Nog precies zes maanden heeft Pete Doherty om de beruchte 27 Club te vervoegen, het weinig begerenswaardige kransje van muzikanten die vóór hun 28e levensjaar finaal bezweken aan de delirische cocktail van roem en drugs die Rock & Roll heet. Wie echter van plan is er bij de gespecialiseerde bookies zijn zuurverdiende centen op te verwedden dat Potty Pete het komende halfjaar alsnog in de voetsporen van Jimi Hendrix, Janis Joplin en Kurt Cobain treedt, kan maar beter zijn oor te luisteren leggen op Shotter's Nation, het nieuwste plaatje van Babyshambles. Daarop horen we immers een betrekkelijk opgeruimde en verrassend heldere Doherty, die muzikaal alvast gerehabiliteerd lijkt. Shotter's Nation kan zich bij momenten zelfs meten met het betere werk van The Libertines, Doherty's vorige groep - waarvan later deze maand overigens de verzamelaar Time For Heroes - Best Of The Libertines verschijnt. Behalve het ruim vier minuten om een genadeschot smekende Deft Left Hand, de al even saaie ballad Unstookie Titled en twijfelgeval French Dog Blues, figureert op deze plaat vintage britrock in de traditie van The Jam, The Small Faces en The Stone Roses. Al betekent dat nog niet dat Doherty en zijn maats ook een originele plaat hebben gemaakt. Au contraire! Single Delivery is bijvoorbeeld een nauwelijks verholen rip off van The Kinks, maar wel een die kan tellen: eerst een moordende riff, daarna heerlijk invallende drums en nog voor iemand 'You Really Got Me!' kan roepen, komt Doherty met een pracht van een refrein aanzetten, waar ook nog eens een sprankelende gitaarriedel achteraan gehinkt komt. Ook You Talk - als we de credits moeten geloven: co-written by Kate Moss - heeft iets bijzonder kinky, al is niet helemaal duidelijk of Doherty nu 'I like getting leathered' dan wel 'I like it in leather' zingt. Zijn voormalige belle waart wel vaker rond op deze plaat. Baddies Boogie is zo'n song waarvoor Moss - welja - model heeft gestaan, of dacht u dat Doherty met een zin als 'She's far too good looking to do the cooking' op zijn biografieën schijtende moesje doelt? Nog meer luduvudu om zijn cokesnuivende lolita is in afsluiter The Lost Art Of Murder geslopen, een folkballade met Bert Jansch op akoestische gitaar: 'Get up off your back / Stop smoking that / Change your life / She just might take you back'. Niet dus. Wat er ook van zij, Pete Doherty is weer enigszins onder de levenden, al geeft-ie in Carry On Up The Morning aan dat alle junkieverdriet nog niet geleden is: 'It's not easy getting out of bed / It's too easy getting out of my head'. Afwachten maar of zijn lijdensweg hem alsnog bij de 27 Club aflevert. Place your bets! Download nu Vincent Byloo