Mazzucchelli
...

Mazzucchelli Pantheon, 344 blz., euro29,95 (Engelstalig) David Mazzucchelli is lang een Amerikaanse meester zonder meesterwerk geweest. In de jaren 80 verwierf hij faam met zijn weergave van Daredevil en Batman. Toen hij zich daarna begon toe te leggen op alternatiever werk publiceerde hij vooral kortverhalen in diverse stijlen. Zijn grootste wapenfeit was zijn tekenwerk voor de stripadaptatie van City of Glass van Paul Auster, mogelijk de beste stripversie van een roman ooit. Asterios Polyp is zijn eerste volledig eigen werk van lange adem in de 20 jaar dat Mazzucchelli zijn eigen weg gaat. Het titelpersonage met de vreemde naam is een hautaine architect van wie nog nooit een ontwerp is uitgevoerd. Ondanks zijn succes besluit hij na de scheiding van zijn vrouw en een brand in zijn woning om zijn leven radicaal om te gooien. Hij vertrekt op goed geluk en belandt in een klein dorpje, waar hij onder de vleugels van de plaatselijke garagist en zijn gezin uitgroeit tot een bekwaam mecanicien. Mazzucchelli werkt met stereotiepe personages: Asterios Polyp leeft aanvankelijk volgens rationele principes en dichotoom hokjesdenken, zijn ex-vrouw Hana is de onzekere, maar getalenteerde artiest. De vrouw van de garagist belichaamt dan weer een heel Amerikaanse vorm van zweverigheid: ze beweert indiaans bloed te hebben, al vaak gereïncarneerd te zijn en vertrouwt op astrologie. De kracht van Asterios Polyp ligt daardoor niet echt bij geloofwaardige personages. Verrassende observaties over kunst, leven of liefde geeft Mazzucchelli weer in een feilloze stijlbeheersing, die veel verder gaat dan bij de meeste stripauteurs. Zo wisselt Mazzucchelli van stijl afhankelijk van de scène of het personage: een harde koele lijn voor Asterios, een zachte stijl voor zijn ex. Hij gaat spaarzaam om met kleur en decors, waardoor alles even essentieel is voor het verhaal. . Mazzucchelli's magnum opus blijkt een werk om vaak te herlezen, want zelfs in de namen van de personages heeft hij zijn thema's verweven, van de nietigheid van de mens in de kosmos tot de vergankelijkheid van het sterrendom. Mazzucchelli bewijst kortom dat de hype terecht was: Asterios Polyp is wereldklasse. Gert Meesters