Witte leegte. Dat is alles wat Overgard (Mads Mikkelsen) ziet, waar hij ook kijkt: een woestenij van sneeuw en ijs. Er is zelfs geen vogel te horen, niets, behalve zijn eigen adem.
...

Witte leegte. Dat is alles wat Overgard (Mads Mikkelsen) ziet, waar hij ook kijkt: een woestenij van sneeuw en ijs. Er is zelfs geen vogel te horen, niets, behalve zijn eigen adem. Piloot Overgard moet - te zien aan het papiertje waarop hij de dagen afstreept - ongeveer twee maanden geleden neergestort zijn, hier in dit arctische niemandsland. Het wrak van zijn vliegtuig gebruikt hij als onderkomen. Zijn dagen vult hij, gehuld in een rode parka en met afstervende tenen, met immer dezelfde activiteiten: hij onderhoudt het SOS-teken, hij stuurt een noodsignaal uit met een opwindbare zender, hij vist, stockeert zijn vangsten en eet er elke dag eentje van. En dan wordt de regelmaat doorbroken: een reddingshelikopter verschijnt, maar crasht op zijn beurt. De copiloot overleeft het, maar stelt Overgard voor een dilemma. Moet hij met de zwaargewonde vrouw (Maria Thelma Smaradottir) in zijn schuilplaats wachten op hulp? Of is het beter als hij haar op een slee dwars door het barre landschap naar de dichtstbijzijnde (maar nog verafgelegen) wetenschappelijke basis trekt? Het in IJsland opgenomen Arctic (2018) is het speelfilmdebuut van de Braziliaanse regisseur Joe Penna, die tegenwoordig in LA woont en werkt. Penna maakte naam met MysteryGuitarMan, een YouTube-kanaal met ruim 2,6 miljoen abonnees (googel op 'Guitar: Impossible', u kent het filmpje allicht). En naast een pak reclamewerk regisseerde hij ook de video bij You Make Me van Avicii. Arctic moet het eerste deel worden van een trilogie over 'overleven en altruïsme in zeer moeilijke situaties' (deel twee, de sciencefictionfilm Stowaway, is onlangs op Netflix verschenen). Daarbij heeft Penna geen opgeklopt drama of veel dialogen nodig. Het personage wordt zelfs niet bij naam genoemd - 'Overgard' verschijnt louter op de aftiteling. De film is (op de alomtegenwoordige new-agesoundtrack na) een minimalistische, meedogenloze boksmatch tussen een man en de natuur. Het hele gewicht van de film rust op de schouders van Mads Mikkelsen, die even stoïcijns sneeuwstormen en ijsberen trotseert.