BIG HERO 6 ****
...

BIG HERO 6 **** Chris Williams & Don Hall met de stemmen van Scott Adsit, Ryan Potter, Daniel Henney Voor zijn nieuwste animatieblockbuster baseerde Disney zich op een obscure stripreeks uit de Marvel-stal. En nee, dat leidde voor één keer niet tot inspiratieloos fabriekswerk. Integendeel, Big Hero 6 is een van de meest energieke en visueel opwindendste animatiefilms die het Huis van de Muis de jongste tijd uit z'n mouw heeft getoverd. De plot: een veertienjarige techneut raakt bevriend met een opblaasbare, Michelin-achtige robot genaamd Baymax, en samen ontrafelen ze een duister complot tegen de mensheid. Dat leidt tot een reeks - hoe kan het anders - actiescènes vol computergegenereerde vernielzucht (het is tenslotte een Marvel-verfilming), maar ook de geest van de Japanse anime zit in dit hartverwarmende from zero to hero-verhaal verweven. Geniaalste zet: de keuze om de actie te situeren in de straten van San Fransokyo, een wonderlijk geanimeerde en retrofuturistische fusie tussen San Francisco en Tokio, waar computers op gelijke voet staan met mensen en mensen op hun beurt fantaseren over een leven als machine. De natte droom van wijlen Steve Jobs en de techies uit Silicon Valley dus, al wordt er tussen de flitsende hightechactie door met genoeg old school-sentiment, warmhartige emoties en knuffelbare personages gegoocheld om jong én oud aan hun stoel te kluisteren. Charmant, entertainend en bovenal het bewijs dat animatiefilms met grote budgetten ook verrassend en vindingrijk kunnen zijn. WHEN MARNIE WAS THERE *** Hiromasa Yonebayashi met de stemmen van Sara Takatsuki, Kasumi Arimura Aan de andere kant van het spectrum is er degelijk maar niet groots werk van Studio Ghibli. De activiteiten van de Japanse animatiereus zijn voor onbepaalde duur stilgelegd na het aangekondigde pensioen van oprichters Hayao Miyazaki en Isao Takahata, die met The Wind Rises en The Tale of Princess Kaguya vorig jaar hun filmtestament afleverden. Toch hoeven animeliefhebbers niets te vrezen, want er staat al een batterij nieuwe animatiefilmers klaar om de fakkel van de oude meesters over te nemen. Zo kreeg Hiromasa Yonebayashi, de regisseur van The Secret World of Arrietty (2010), de eer om de misschien wel allerlaatste film van de legendarische tekenstudio te maken. Hiervoor baseerde hij zich op een Britse kinderroman van Joan G. Robinson waarin een ietwat in zichzelf gekeerde tomboy met astma haar ouderlijke huis inruilt voor het platteland om even op adem te komen. In een mysterieus, door de zee omgeven landhuis raakt ze in de ban van een blond meisje dat al dan niet echt bestaat. Meer nog dan andere Ghibli-films is de magisch-realistische wereld van Marnie ingebed in de realiteit. De lyrische, bewust ambachtelijke en met de hand getekende stijl waar de studio voor geprezen wordt, blijft bewaard. Maar toch mist Souvenirs de Marnie die typische, betoverende Ghibli-toets. Een delicaat en fantasierijk sprookje over de groeipijnen van de adolescentie, maar zonder de epische kwaliteit van Spirited Away (2001), de grandeur van The Wind Rises of de stilistische pracht van The Tale of Princess Kaguya. SONG OF THE SEA *** Tomm Moore met de stemmen van Brendan Gleeson, Fionnula Flanagan Geen beter tegengif tegen het moderne blockbustergeweld dan deze Iers-Frans-Belgische, met een Oscar genomineerde tekenfilm, die voor de helft getekend is in de Luikse studio Digital Graphics en gebaseerd is op een Keltische folklorelegende over de zogenaamde selkie, een zeemeerminachtig creatuur dat de gedaante van een vrouw kan aannemen. Daarvoor bedient regisseur Tomm Moore, die in 2009 al het fraaie Brendan and The Secret of Kells afleverde, zich van een strak gestileerde aquarelstijl - alsof de tekeningen uit een pop-upboek voor je ogen dansen. Het verhaal begint nochtans in mineur voor de jonge Ben en diens kleine zusje, dat nooit een woord heeft uitgesproken sinds de dood van haar moeder. In een poging om de grote stad te ontvluchten, beginnen ze aan een avontuurlijke tocht naar de vuurtoren waar ze zijn opgegroeid. Een mystieke, kleurrijke reis vol sprookjes, spreukjes, een heks en andere exotische, in mythes gedrenkte figuren, zoals een versteende man met een kilometerslange baard. Mooi allemaal, alleen spijtig dat de narratieve motor soms sputtert en de stilistische pracht niet altijd kan verhullen dat het wat langdradig wordt. ANDREAS ILEGEMS