In zekere zin neemt ál wie zingt een rol aan, maar het is Angel Olsen die ons daaraan herinnert. Eeuwig zwijmelt deze countryfolkzangeres uit Kentucky bij de begooche...

In zekere zin neemt ál wie zingt een rol aan, maar het is Angel Olsen die ons daaraan herinnert. Eeuwig zwijmelt deze countryfolkzangeres uit Kentucky bij de begoochelingen die de liefde haar opdringt. Op All Mirrors, haar vierde, schroeft ze dat drama op met bonzende drums, winderige strijkers en zwaarbewolkte synths, terwijl zijzelf alle theatrale vibraties in stelling brengt die haar stem machtig is. Hoezeer het openingstweeluik Lark en All Mirrors ook stormt en zwelt door 'all this trouble trying to catch right up with me', ware overacting kun je Olsen niet aanwrijven. In feite imponeert ze vooral in de luwte. Summer is gestileerd als Gainsbourg in een westernstemming, en in Endgame trippelen de emoties zowel bij Olsen als haar orkest op kousenvoeten rond.