Een nieuw jaar, een nieuwe opstoot van Andy Shauf. Een jaar geleden prijkte zijn naam hier vanwege de plaat die hij met het groepje Foxwarren had gemaakt. Op The Neon Skyline ...

Een nieuw jaar, een nieuwe opstoot van Andy Shauf. Een jaar geleden prijkte zijn naam hier vanwege de plaat die hij met het groepje Foxwarren had gemaakt. Op The Neon Skyline breit het laconieke Canadese liedjesmens een vervolg op het concept van zijn soloplaat The Party (2016). Daarop zoomde Shauf in op enkele figuren die ergens in het provinciale binnenland een fuif bevolkten. Nog steeds blijkt de wereld bespottelijk klein want elf songs lang krijgen we het (deels autobiografische) wedervaren te horen van een man die, terwijl hij in een verlopen bar zit te hijsen, zijn ex door de deur ziet binnenkomen. Shaufs geslagenhondtimbre paste nooit beter dan bij de losse, mellow songsuite die hij uit die premisse puurt, in een licht vergeeld maar zeker niet ouderwets kader van warme seventiesfolkpop.