ACHTERGROND

Filmgames hebben nooit een erg solide reputatie gehad. Maar de voorbije jaren zijn er met Mad Max (2015), Middle-earth: Shadow of Mordor (2014) en Alien: Isolation (2014) toch spellen verschenen die de lat hoger hebben gelegd en zowel film- als gamefans wisten te bekoren. Deze Ghostbusters, van de nochtans behoorlijk kapitaalkrachtige Call of Duty-uitgever Activision, is een voorbeeld van hoe het echt niet moet: het snel incashen op (ooit) populaire filmlicentie, zonder oo...

Filmgames hebben nooit een erg solide reputatie gehad. Maar de voorbije jaren zijn er met Mad Max (2015), Middle-earth: Shadow of Mordor (2014) en Alien: Isolation (2014) toch spellen verschenen die de lat hoger hebben gelegd en zowel film- als gamefans wisten te bekoren. Deze Ghostbusters, van de nochtans behoorlijk kapitaalkrachtige Call of Duty-uitgever Activision, is een voorbeeld van hoe het echt niet moet: het snel incashen op (ooit) populaire filmlicentie, zonder ook maar een moment na te denken over zoiets als boeiende gameplay of een pakkende verhaallijn. De game (een top-down shooter waarmee offline tot vier spelers in co-op kunnen blaffen op kleine en grote spoken en bazen) gebruikt de titel, het logo, de kostuums en enkele gadgets van de films. Maar daar houdt het ook op. De spelpersonages hebben geen zier te maken met de originele busters uit de eighties of hun vrouwelijke evenknieën uit de recente filmreboot. De makers trachten dat te verhullen door de game een sequel op de nieuwe film te noemen. Bollocks! Nergens gewiekst gesluip bij het lokaliseren en vangen van spoken, enkel holle, met protonstralen vermomde schietopdrachten. Tegen- en medestanders gedragen zich door de gebrekkige artificiële intelligentie méér dan vaak als kippen zonder kop. Dat maakt dat je de ervaringspunten probleemloos kunt opstapelen, zodat je de clichématige specialisaties van de vier personages zonder veel inspanning verder kunt uitbouwen. Van enige uitdaging is daarbij nauwelijks sprake. En leg je alsnog het loodje, dan floep je gewoon zonder erg weer in het spel zodra een echte of computergestuurde medespeler komt toegesneld. Grafisch lijkt alles verdacht veel op een opgekalefaterde eenvoudige smartphonegame. Ghostbusters is niet alleen een abominabel slechte filmgame, het is een onbezield schertsspel tout court. Flauwe humor, flinterdunne personages, inspiratieloze levels, lachwekkende moeilijkheidsgraad én saaie gameplay: is dit de slechtste game van 2016? Die kans is erg groot. Wie toch nog een leuke tijd wil beleven met spokenjagen, duikt beter enkele jaren in het verleden. Ghostbusters: The Video Game (2009), voor de vorige generatie spelconsoles (PS3/Xbox 360), is een pak stijlvoller, origineler, filmischer, grafisch strakker, uitdagender én leuker dan deze karakterloze drab. GHOSTBUSTERS * PLAYSTATION 4, XBOX ONE, PC ACTIVISION DIMITRI DEWEVER