Amper één jaar oud was de Nederlandse Alicia toen Bureau Jeugdzorg besliste dat haar ouders de veiligheid van hun dochter niet langer konden garanderen. De peuter werd in een pleeggez...

Amper één jaar oud was de Nederlandse Alicia toen Bureau Jeugdzorg besliste dat haar ouders de veiligheid van hun dochter niet langer konden garanderen. De peuter werd in een pleeggezin geplaatst, maar daar liep het mis toen haar surrogaatvader overleed en het bleek dat diens echtgenote niet voor Alicia kon zorgen. Alicia belandde van de ene jeugdinstelling in de andere, en op haar tiende wachtte het meisje nog steeds op een plek in een nieuw pleeggezin of een terugkeer naar haar armlastige moeder. Regisseuse Maasja Ooms (ook bekend van het even verontrustende Rotjochies) bracht als kind zelf lange tijd in een tehuis door en zat de steeds moeilijker handelbare Alicia drie jaar lang op de huid met haar camera. Het resultaat is een grauwe documentaire over stukgeslagen verwachtingen en het gebrekkige jeugdzorgbeleid in het zogenaamd welvarende Westen. Om heel stil van te worden.