STAGE FRIGHT (1950)/STRANGERS ON A TRAIN (1951)/ i confess (1952)/
...

STAGE FRIGHT (1950)/STRANGERS ON A TRAIN (1951)/ i confess (1952)/ dial m for murder (1954)/ the wrong man (1957)/ north by northwest (1959) Films: **** Extra's: **** (Warner home video) Films. De globetrottende thriller North By Northwest en de Patricia Highsmith-verfilming Strangers On a Train waren al eerder op dvd verschenen, maar de vier overige films uit deze box zijn onuitgegeven op deze nieuwe drager. I Confess, Dial M For Murder, The Wrong Man, en in mindere mate Stage Fright zijn Hitchcockfilms die de fan door en door kent. In hun schitterende digitalisering zullen ze je echter opnieuw verrassen (en de leek met verstomming slaan). De ongelooflijke visuele kwaliteit (in intensiteit, contrastwerking en kleur- of zwartwitschakering) maakt Hitchcocks ijzeren cinematografie nog sterker, dwingender en genialer dan ooit tevoren. Stage Fright blijft een van de meest problematische films van de meester die zich zelf van het resultaat distantieert omdat dit in het toneelwereldje spelend moordraadsel de toeschouwer bedriegt door de actie in gang te zetten met een leugenachtige flashback. Wie Dial M For Murder zegt, denkt met-een aan die fameuze scène waarin Grace Kelly aan een gewisse wurgdood ontsnapt door haar naaischaartje tussen de schouderbladen van haar belager te planten. Op het oog is dit gewoon een toneelverfilming zonder enige poging om buiten de zelfopgelegde ruimte (een chique flat in Londen) te treden. Hitchcock zet het concept echter volledig naar zijn hand door de theatrale dramatiek te smoren met een aantal schitterende cinematografische effecten. Die worden trouwens niet als dusdanig aangevoeld omdat ze perfect in een genadeloos strenge constructie passen. Hitchcocks grote thema van de overdracht van schuld wordt het meest letterlijk uitgewerkt in I Confess waarin een priester, gebonden door het biechtgeheim, zichzelf laat beschuldigen van moord. Het is een uitermate sombere Hitchcock, zonder een greintje ironie (in scherp contrast dus met Strangers On a Train, een lichtere variatie op het thema van de verwisselbare moord). Er hangt over deze neerdrukkende film een sluier van doem, wat ook wordt doorgezet in de intense vertolking van Montgomery Clift als de gekwelde zwartrok. De bij de Method getrainde Clift lijkt op het eerste gezicht geen typische Hitchcockacteur, maar de regisseur maakt optimaal gebruik van zijn grootste attribuut: fantastisch expressieve ogen die laten zien wat er zich in zijn ziel afspeelt. Hitchcocks levenslange angst voor politie is de voedingsbodem voor The Wrong Man, zijn grote drama van de onschuld waarin een nachtclubmuzikant (Henry Fonda) zijn leven verwoest ziet omdat hij geheel ten onrechte van een reeks overvallen wordt beschuldigd. Het verhaal is waar gebeurd en Hitchcock brengt het met absolute authenticiteit voor de lens. Zijn meest droevige film is tegelijk zijn meest gecondenseerde, geconcentreerde en minimalistische. Zo zuiver is het lange tijd onderschatte The Wrong Man dat we dicht in de buurt komen van de ascetische en transcendente kunst van Robert Bresson. Extra's. Elke film krijgt een nieuwe making of waarin experts ingaan op de stilistische hoogstandjes van Hitchcock, van zijn uitgekiende camerastandpunten in de beperkte ruimte van Dial M For Murder tot de complexiteit van zijn markante shots . North By Northwest kan je ook bekijken met commentaar van scenarist Ernest Lehman en de dubbel-disc van Strangers On a Train bevat ook een alternatieve versie van de film, documentaires, getuigenissen en een commentaartrack van o.a. filmmaker en filmpublicist Peter Bogdanovich en Psycho-scenarist Joseph Stephano. Patrick Duynslaegher Patrick Duynslaegher