Filip houdt zijn dochtertje Inez in de armen. In de stille ziekenhuistuin schijnt de zon. Daarnet stond de man nog te dromen van het ouderschap. Aan alles hadden hij en zi...

Filip houdt zijn dochtertje Inez in de armen. In de stille ziekenhuistuin schijnt de zon. Daarnet stond de man nog te dromen van het ouderschap. Aan alles hadden hij en zijn vrouw gedacht: bedje, wandelwagen en luierstation. Zelfs het autostoeltje had hij al geïnstalleerd. Opeens lijkt hij iets te beseffen. Hij plukt een blad van een boom. Zachtjes aait hij ermee over de linkerwang van zijn doodgeboren kind. Alsof hij haar wil zeggen dat ze hier geweest is, en dat hij van haar houdt. Het is een van de vele hartverscheurende beelden in deze Zweedse docu van Karin Ekberg. Daarin krijgen Filip en zijn vrouw Denize bij een laatste routineonderzoek - Inez kan elk moment komen piepen - geen hartslag te horen. After Inez is een vaak verstikkende close-up van voorbarig geluk, rouw en absurde pijn en, alsnog, een sprankje hoop.