Te veel tegelijk willen vertellen en te gretig laten zien wat je zoal kan: het zijn klassieke beginnersfouten waar de Marokkaanse Maryam Touzani niet in trapt. Liever werkt ze een eenvoudig verhaal goed en filmisch uit. Een bakkerin in de medina van...

Te veel tegelijk willen vertellen en te gretig laten zien wat je zoal kan: het zijn klassieke beginnersfouten waar de Marokkaanse Maryam Touzani niet in trapt. Liever werkt ze een eenvoudig verhaal goed en filmisch uit. Een bakkerin in de medina van Casablanca is haar levensvreugde kwijt sinds ze haar man verloor. Aarzelend ontfermt ze zich over een dakloze jonge vrouw die ongetrouwd zwanger is en repercussies vreest. Wat zullen de mensen zeggen? Kunnen ze elkaars eenzaamheid en pijn verlichten? De thema's (verdrukking, vrouwelijkheid, leven en dood) zijn vlot aanwijsbaar maar dringen zich niet op. Expliciterende dialogen verpesten alvast dit rustig opbouwende, intieme drama niet. Blikken, vermoeide of zwaar geworden lichamen, handen die het deeg kneden en verschillende soorten stiltes spreken voor zich. Sporadisch doet een beeld door de lichtinval, de compositie en de gelige kleuren even denken aan de klassieke schoonheid van Vermeers schilderijen, maar ook daar wordt niet mee overdreven. De Brusselse actrice Lubna Azabal ( Incendies, Loin, Hellhole) verricht kleine wonderen met haar donkere, doordringende ogen en sober maar efficiënt spel. Moge Adam nakomelingen krijgen.