Het jaar was 1989, en op het podium van Tien om te zien deden gesluierde buikdanseressen een dwaas dansje op Arabeat, de carnavalshit waarmee Bingo! het doodvonnis van de ...

Het jaar was 1989, en op het podium van Tien om te zien deden gesluierde buikdanseressen een dwaas dansje op Arabeat, de carnavalshit waarmee Bingo! het doodvonnis van de new beat tekende. 'In de Sahara tussen de kamelen, zat Ali Baba met zijn tingeling te spelen' - geen politiek correcte haan die ernaar kraaide. Dertig jaar later wordt er níét meer gelachen om al dan niet doldwaze culturele toe-eigening, en die horde neemt de Parijse producerstandem Acid Arab fluks door hun loodzware housebassen en logge electrodreunen niet op te smukken met lukraak gepikte Midden-Oosterse of Noord-Afrikaanse motiefjes, maar door eigentijdse muzikanten en zangers uit Algerije, Syrië, Niger (de Toearegdames van Les Filles de Illighadad) en Tunesië mee het stoombad in te trekken. Bezwerend, verslavend.